Omschrijving
Bert is blij als hij de klok vijf uur hoort slaan en zijn personeel naar huis gaat. Dat geeft hem namelijk de kans om nog een paar uur ongestoord door te werken.
Hij heeft namelijk meer dan genoeg te doen en ook heel veel om over na te denken. Sinds vandaag is hij namelijk eigenaar van het bijna failliete bedrijf van zijn vader en het is dus zaak om de boel weer winstgevend te maken.
Dat zal echter een hele toer worden, want zijn pa heeft er een enorme bende van gemaakt. Vooral van de administratie en daarom ligt er een flinke stapel post van de belastingdienst, meerdere incassobureaus en schuldeisers.
Omdat hij verleden twee nieuwe en grote klanten heeft binnengehaald en deze week met twee anderen gaat praten, heeft hij er echter alle vertrouwen in dat het bedrijf over een tijdje zal bloeien als nooit tevoren.
Het is echter eerst zaak om van alle schuld af te komen. Daarom heeft hij zich, na zaterdag naar de bij de werkplaats horende bedrijfswoning te zijn verhuisd, voorgenomen om zo snel mogelijk zijn administratie op orde te brengen.
Omdat dit geen klusje van een paar uur is, gunt hij zich geen tijd om thuis te gaan eten en is hij blij dat zijn vrouw hem wat komt brengen.
‘Gaat het een beetje naar wens?’
‘Over de toekomst maak ik me geen zorgen. Afrekenen met het verleden zal echter niet gemakkelijk zijn. Mijn vader heeft namelijk veel te goedkoop gewerkt, had te dure leveranciers en zijn administratie is een grote warboel. We zullen het best redden, maar ik moet heel snel van die schuld af zien te komen en er moet op korte termijn het nodige veranderen. Ook naar het personeel toe, want voor hen is het hier luilekkerland geweest en dat is niet nodig.’
‘Dat is waar, maar ik ben blij dat je er geen spijt van hebt dat je de zaak hebt overgenomen. Al zou het wel heel snel zijn als je dat nu al had, maar dat is een ander verhaal. We hebben trouwens een mooi huis en dat vind ik niet alleen, maar de meisjes ook.’
‘Gelukkig maar.’
Als Bert zijn vrouw weg is, zit hij nog even over haar na te denken en prijst hij zichzelf gelukkig dat hij zo’n trouw maatje heeft.
Ze staat namelijk altijd voor hem klaar en het fijnste is dat hij erg goed met haar kan praten. Daarom heeft ze bij de overname van het bedrijf dan ook een grote rol gespeeld.
Bert blijft nog een hele tijd aan het werk, maar als hij de klok half tien hoort slaan, vindt hij het genoeg en loopt hij naar zijn vrouw om nog even iets met haar te drinken.
Ze maken het niet laat, want hij wil er morgen vroeg uit en slaapt al tijden slecht. Dat doet hij vannacht ook, maar dan met een andere reden dan hij had verwacht. Iets na één uur wordt hij namelijk gebeld en hoort hij iemand als een dolle op de voordeurbel drukken.
Het is de politien die slecht nieuws heeft. Er is namelijk brand in zijn werkplaats en heftig ook, want de vlammen slaan door het dak.
De brandweer is al onderweg en omdat de politie vreest voor Berts huis, geven ze hem opdracht om zijn gezin en zoveel mogelijk spullen naar buiten te halen.
Eerst lijkt hem dat wat overdreven. Als hij bij de slaapkamers van zijn dochters komt, ziet hij echter dat het dak al brandt en ook dat de vlammen heel snel om zich heen slaan.
Hij denkt daarom nergens meer aan en grijpt zijn meisjes om vervolgens zo snel mogelijk met ze naar buiten te rennen. Daar worden de kleintjes meegenomen door een buurvrouw zodat ze niet alles hoeven te zien.
Zelf rent hij even als een kip zonder kop rond en als hij beseft dat er niets meer te redden valt, gaat hij als een gebroken mens op zoek naar zijn vrouw.
‘Het is vreselijk, maar we zijn alles kwijt. Het is niet te bevatten. Ik heb me al afgevraagd of ik niet droomde en zou alles bij elkaar willen schreeuwen. Waar zijn de meisjes trouwens?’
‘Die heb je toch aan de buurvrouw meegegeven?’
‘O, ja. Zullen we even bij ze gaan kijken? Ze zijn waarschijnlijk nog erger geschrokken dan wij en hebben ons dus vast wel nodig. Die ene agent en een brandweerman wilden me nog spreken, maar de kinderen zijn belangrijker.’
‘Dat vind ik ook.’
Als Bert en Helga bij hun kinderen komen, wordt er eerst alleen gehuild. Nu ze elkaar zien, lijken ze namelijk pas goed te beseffen wat er is gebeurd. Berts oudste dochter zorgt onbewust voor nog veel meer schrik.
‘Waar moeten we gaan wonen? Ons vorige huis zijn we kwijt en hier kunnen we niet meer in.’
‘Er is me verteld dat we ons kunnen melden bij dat hotel waar al die schapen lopen.’
‘Oké, maar daar kunnen we toch niet voor altijd blijven?’
Bert wil zeggen dat dit een zaak voor de verzekering is, maar voelt dan een enorme schrik door zijn lijf trekken. Gezien alle betalingsachterstanden vraagt hij zich namelijk af of zijn pa de verzekering wel heeft betaald.
Hij heeft vanavond wel een poging gedaan om daar achter te komen, maar dat is mislukt en daarom was het zijn bedoeling om hen morgenochtend te bellen.
Het idee dat zij niet zijn betaald en daarom misschien niet uitkeren, doet hem duizelen. Hij weet daarom niet meer hoe het verder moet. Tot hij de man ziet staan die volgens hem de verzekeringszaken voor zijn vader regelde.
Even twijfelt hij, want nog meer slecht nieuws kan hij niet gebruiken. Als hij eraan denkt dat de man ook goed nieuws kan hebben, besluit hij echter toch naar hem toe te gaan.
‘Dag Lantinga.’
‘Hallo Bert. Wat een ellende, man. Weten ze al hoe de brand is ontstaan?’
‘Ik heb er nog niets over gehoord.’
‘Wat een drama dat dit net na de overname gebeurt. Als het eerder was gaan branden, was je namelijk veel ellende bespaard gebleven.’
‘Oké, maar dan mijn vader ermee gezeten.’
‘Klopt, maar die was eigenlijk toch al failliet.’
Bert proeft uit de woorden van de verzekeringsman dat hij zich niet ten onrechte zorgen maakt en dat is ook zo.
‘Ik heb geen idee of je iets voor de overname hebt betaald en hoeveel, maar je hebt hem ermee gered en jezelf met veel narigheid opgezadeld. Of je moet vandaag al onze rekeningen hebben betaald.’
Hoewel Bert het liefst hard en ver weg zou rennen, weet hij toch rustig te blijven.
‘Loop ik ver achter?’
‘Ja, De verzekering van je vader is daarom al een hele tijd geleden stopgezet. Ik wil morgen best met mijn directeur gaan praten, maar kan me niet voorstellen dat ze daardoor iets voor je doen. Ik vind het erg beroerd voor je en geloof niet dat jij het zover had laten komen, maar wij zijn ook aan regels gebonden.’
Bert kan alleen knikken en loopt met lood in zijn schoenen naar zijn vrouw.
‘Het is nog erger dan we al dachten.’
‘Hoezo?’
‘Pa was niet meer verzekerd en wij helaas ook nog niet. Ik sprak net die man van de verzekering en volgens hem is de kans dat ze toch uitbetalen nihil.’
‘Dat meen je niet. Had je vader dat dan niet kunnen zeggen? Waarom zou hij er trouwens niet zijn. Het halve dorp is er, maar hij niet.’
‘Dat heeft natuurlijk met de verzekering te maken. Ik vraag hem morgen echter het geld van de overname terug. Het is wel niet veel, maar wij kunnen nu elke cent gebruiken en hij heeft het geld niet nodig. Wij moeten immers zo snel mogelijk weer verder met het bedrijf.’
‘Vergeet je niet dat we al onze kleding en spullen kwijt zijn?’
‘Dat is waar. Sorry. Stom van me. Gelukkig hebben we nog iets op de bank staan, dus het hoognodige kunnen we kopen. Laten we trouwens maar naar het hotel gaan. Ik heb iedereen gesproken die ik wilde en de brandweer zal zo wel vertrekken, dus kunnen we hier toch niets meer doen.’
‘Oké, maar die man van de krant wil je nog een paar vragen stellen.’
‘Ik loop even naar hem toe.’
Als Bert weer bij zijn vrouw komt, vertelt hij hoe het gesprek is gegaan.
‘Hij vroeg me of het waar was dat we niet verzekerd waren.’
‘Wat heb je gezegd?’
‘Dat dit zo was. Niet om zielig te doen, maar die ellende is niet onze schuld en nu weet morgen iedereen tenminste hoe de vork in de steel zit.’
Bert en zijn vrouw merken al snel dat het verhaal in de krant grote gevolgen heeft. Eerst krijgt hij namelijk een, voorlopig gratis, pand, aangeboden, vervolgens belt zijn verfleverancier dat hij de facturen pas hoeft te betalen als hij daartoe in staat is en tot slot biedt men hem een vakantiehuisje met een woonvergunning en een zeer lage huur aan.
Daarnaast start de bevolking een inzamelingsactie en zijn er diverse winkeliers die zich van hun menselijke kant laten zien.
Er is echter ook een mindere kant. Zijn vader krijgt hij namelijk pas na drie dagen te pakken en blijkt op een camping te zitten. Als hij naar hem toe gaat, ontstaat er een flinke ruzie.
Volgens zijn pa wist hij namelijk van de problemen met de verzekering en daarom weigert hij om ook maar iets van de overnamesom terug te betalen. Het gevolg is een breuk en voor Bert een enorme dreun.
Hij is wel blij met de enorme steun die hij van anderen krijgt en heeft gekregen. Zeker van de mensen waarvan hij het nooit had verwacht.
Hij heeft namelijk meer dan genoeg te doen en ook heel veel om over na te denken. Sinds vandaag is hij namelijk eigenaar van het bijna failliete bedrijf van zijn vader en het is dus zaak om de boel weer winstgevend te maken.
Dat zal echter een hele toer worden, want zijn pa heeft er een enorme bende van gemaakt. Vooral van de administratie en daarom ligt er een flinke stapel post van de belastingdienst, meerdere incassobureaus en schuldeisers.
Omdat hij verleden twee nieuwe en grote klanten heeft binnengehaald en deze week met twee anderen gaat praten, heeft hij er echter alle vertrouwen in dat het bedrijf over een tijdje zal bloeien als nooit tevoren.
Het is echter eerst zaak om van alle schuld af te komen. Daarom heeft hij zich, na zaterdag naar de bij de werkplaats horende bedrijfswoning te zijn verhuisd, voorgenomen om zo snel mogelijk zijn administratie op orde te brengen.
Omdat dit geen klusje van een paar uur is, gunt hij zich geen tijd om thuis te gaan eten en is hij blij dat zijn vrouw hem wat komt brengen.
‘Gaat het een beetje naar wens?’
‘Over de toekomst maak ik me geen zorgen. Afrekenen met het verleden zal echter niet gemakkelijk zijn. Mijn vader heeft namelijk veel te goedkoop gewerkt, had te dure leveranciers en zijn administratie is een grote warboel. We zullen het best redden, maar ik moet heel snel van die schuld af zien te komen en er moet op korte termijn het nodige veranderen. Ook naar het personeel toe, want voor hen is het hier luilekkerland geweest en dat is niet nodig.’
‘Dat is waar, maar ik ben blij dat je er geen spijt van hebt dat je de zaak hebt overgenomen. Al zou het wel heel snel zijn als je dat nu al had, maar dat is een ander verhaal. We hebben trouwens een mooi huis en dat vind ik niet alleen, maar de meisjes ook.’
‘Gelukkig maar.’
Als Bert zijn vrouw weg is, zit hij nog even over haar na te denken en prijst hij zichzelf gelukkig dat hij zo’n trouw maatje heeft.
Ze staat namelijk altijd voor hem klaar en het fijnste is dat hij erg goed met haar kan praten. Daarom heeft ze bij de overname van het bedrijf dan ook een grote rol gespeeld.
Bert blijft nog een hele tijd aan het werk, maar als hij de klok half tien hoort slaan, vindt hij het genoeg en loopt hij naar zijn vrouw om nog even iets met haar te drinken.
Ze maken het niet laat, want hij wil er morgen vroeg uit en slaapt al tijden slecht. Dat doet hij vannacht ook, maar dan met een andere reden dan hij had verwacht. Iets na één uur wordt hij namelijk gebeld en hoort hij iemand als een dolle op de voordeurbel drukken.
Het is de politien die slecht nieuws heeft. Er is namelijk brand in zijn werkplaats en heftig ook, want de vlammen slaan door het dak.
De brandweer is al onderweg en omdat de politie vreest voor Berts huis, geven ze hem opdracht om zijn gezin en zoveel mogelijk spullen naar buiten te halen.
Eerst lijkt hem dat wat overdreven. Als hij bij de slaapkamers van zijn dochters komt, ziet hij echter dat het dak al brandt en ook dat de vlammen heel snel om zich heen slaan.
Hij denkt daarom nergens meer aan en grijpt zijn meisjes om vervolgens zo snel mogelijk met ze naar buiten te rennen. Daar worden de kleintjes meegenomen door een buurvrouw zodat ze niet alles hoeven te zien.
Zelf rent hij even als een kip zonder kop rond en als hij beseft dat er niets meer te redden valt, gaat hij als een gebroken mens op zoek naar zijn vrouw.
‘Het is vreselijk, maar we zijn alles kwijt. Het is niet te bevatten. Ik heb me al afgevraagd of ik niet droomde en zou alles bij elkaar willen schreeuwen. Waar zijn de meisjes trouwens?’
‘Die heb je toch aan de buurvrouw meegegeven?’
‘O, ja. Zullen we even bij ze gaan kijken? Ze zijn waarschijnlijk nog erger geschrokken dan wij en hebben ons dus vast wel nodig. Die ene agent en een brandweerman wilden me nog spreken, maar de kinderen zijn belangrijker.’
‘Dat vind ik ook.’
Als Bert en Helga bij hun kinderen komen, wordt er eerst alleen gehuild. Nu ze elkaar zien, lijken ze namelijk pas goed te beseffen wat er is gebeurd. Berts oudste dochter zorgt onbewust voor nog veel meer schrik.
‘Waar moeten we gaan wonen? Ons vorige huis zijn we kwijt en hier kunnen we niet meer in.’
‘Er is me verteld dat we ons kunnen melden bij dat hotel waar al die schapen lopen.’
‘Oké, maar daar kunnen we toch niet voor altijd blijven?’
Bert wil zeggen dat dit een zaak voor de verzekering is, maar voelt dan een enorme schrik door zijn lijf trekken. Gezien alle betalingsachterstanden vraagt hij zich namelijk af of zijn pa de verzekering wel heeft betaald.
Hij heeft vanavond wel een poging gedaan om daar achter te komen, maar dat is mislukt en daarom was het zijn bedoeling om hen morgenochtend te bellen.
Het idee dat zij niet zijn betaald en daarom misschien niet uitkeren, doet hem duizelen. Hij weet daarom niet meer hoe het verder moet. Tot hij de man ziet staan die volgens hem de verzekeringszaken voor zijn vader regelde.
Even twijfelt hij, want nog meer slecht nieuws kan hij niet gebruiken. Als hij eraan denkt dat de man ook goed nieuws kan hebben, besluit hij echter toch naar hem toe te gaan.
‘Dag Lantinga.’
‘Hallo Bert. Wat een ellende, man. Weten ze al hoe de brand is ontstaan?’
‘Ik heb er nog niets over gehoord.’
‘Wat een drama dat dit net na de overname gebeurt. Als het eerder was gaan branden, was je namelijk veel ellende bespaard gebleven.’
‘Oké, maar dan mijn vader ermee gezeten.’
‘Klopt, maar die was eigenlijk toch al failliet.’
Bert proeft uit de woorden van de verzekeringsman dat hij zich niet ten onrechte zorgen maakt en dat is ook zo.
‘Ik heb geen idee of je iets voor de overname hebt betaald en hoeveel, maar je hebt hem ermee gered en jezelf met veel narigheid opgezadeld. Of je moet vandaag al onze rekeningen hebben betaald.’
Hoewel Bert het liefst hard en ver weg zou rennen, weet hij toch rustig te blijven.
‘Loop ik ver achter?’
‘Ja, De verzekering van je vader is daarom al een hele tijd geleden stopgezet. Ik wil morgen best met mijn directeur gaan praten, maar kan me niet voorstellen dat ze daardoor iets voor je doen. Ik vind het erg beroerd voor je en geloof niet dat jij het zover had laten komen, maar wij zijn ook aan regels gebonden.’
Bert kan alleen knikken en loopt met lood in zijn schoenen naar zijn vrouw.
‘Het is nog erger dan we al dachten.’
‘Hoezo?’
‘Pa was niet meer verzekerd en wij helaas ook nog niet. Ik sprak net die man van de verzekering en volgens hem is de kans dat ze toch uitbetalen nihil.’
‘Dat meen je niet. Had je vader dat dan niet kunnen zeggen? Waarom zou hij er trouwens niet zijn. Het halve dorp is er, maar hij niet.’
‘Dat heeft natuurlijk met de verzekering te maken. Ik vraag hem morgen echter het geld van de overname terug. Het is wel niet veel, maar wij kunnen nu elke cent gebruiken en hij heeft het geld niet nodig. Wij moeten immers zo snel mogelijk weer verder met het bedrijf.’
‘Vergeet je niet dat we al onze kleding en spullen kwijt zijn?’
‘Dat is waar. Sorry. Stom van me. Gelukkig hebben we nog iets op de bank staan, dus het hoognodige kunnen we kopen. Laten we trouwens maar naar het hotel gaan. Ik heb iedereen gesproken die ik wilde en de brandweer zal zo wel vertrekken, dus kunnen we hier toch niets meer doen.’
‘Oké, maar die man van de krant wil je nog een paar vragen stellen.’
‘Ik loop even naar hem toe.’
Als Bert weer bij zijn vrouw komt, vertelt hij hoe het gesprek is gegaan.
‘Hij vroeg me of het waar was dat we niet verzekerd waren.’
‘Wat heb je gezegd?’
‘Dat dit zo was. Niet om zielig te doen, maar die ellende is niet onze schuld en nu weet morgen iedereen tenminste hoe de vork in de steel zit.’
Bert en zijn vrouw merken al snel dat het verhaal in de krant grote gevolgen heeft. Eerst krijgt hij namelijk een, voorlopig gratis, pand, aangeboden, vervolgens belt zijn verfleverancier dat hij de facturen pas hoeft te betalen als hij daartoe in staat is en tot slot biedt men hem een vakantiehuisje met een woonvergunning en een zeer lage huur aan.
Daarnaast start de bevolking een inzamelingsactie en zijn er diverse winkeliers die zich van hun menselijke kant laten zien.
Er is echter ook een mindere kant. Zijn vader krijgt hij namelijk pas na drie dagen te pakken en blijkt op een camping te zitten. Als hij naar hem toe gaat, ontstaat er een flinke ruzie.
Volgens zijn pa wist hij namelijk van de problemen met de verzekering en daarom weigert hij om ook maar iets van de overnamesom terug te betalen. Het gevolg is een breuk en voor Bert een enorme dreun.
Hij is wel blij met de enorme steun die hij van anderen krijgt en heeft gekregen. Zeker van de mensen waarvan hij het nooit had verwacht.