Geen geld voor de dokter

Model: geen-geld-voor-de-dokter
€0,00 Excl. BTW: €0,00

Omschrijving

Terwijl zijn collega’s naar de kantine lopen om te gaan lunchen, haalt Tjerk de laatste pallet dozen uit de vrachtwagen. Omdat hij dit te snel wil doen, wordt hem dat fataal. Hij kan de pallet namelijk niet op de laadklep houden en valt achterover op de stenen. Hij voelt gelijk een hevige pijn en het is zelfs zo erg dat hij er duizelig van wordt. Omdat er geen mens in de buurt is en er op zijn roepen niemand reageert, probeert hij echter toch om overeind te komen.

Bij zijn eerste poging is de pijn hem te heftig en zakt hij weer op de grond neer, maar de tweede keer lukt het, door zich omhoog te trekken aan de laadklep, wel. Als hij, na een paar minuten op adem te zijn gekomen, naar binnen wil lopen voor hulp, blijkt echter dat dit vanwege de pijn zo goed als onmogelijk is. Toch zet hij door en met succes, want hij weet met heel veel inspanning en wilskracht de kantine te bereiken. Als hij daar spierwit en enorm zwetend op een stoel neerzakt, komt zijn chef meteen naar hem toe.

‘Wat is er gebeurd?’
‘Ik ben van de laadklep gevallen.’
‘Heb je veel pijn? Aan je gezicht en je lopen te zien wel. Ben je op je rug gevallen of op je zij? Zal ik meegaan naar de huisarts of misschien is het beter om gelijk naar het ziekenhuis te rijden?’

Tjerk voelt zich schrikken, want een dokter betekent immers, in ieder geval, medicijnen en die kan hij niet betalen. Hij loopt trouwens een paar maanden achter met het betalen van zijn zorgverzekering, dus zal een bezoek aan de huisarts of het ziekenhuis waarschijnlijk gedoe opleveren en daar zit hij niet op te wachten.

Omdat hij weet dat het geen zin heeft om hier te blijven, besluit hij zich naar huis te laten brengen. Daar kan hij namelijk met zijn vrouw overleggen en nadenken over wat hij het beste kan doen.
‘Bedankt voor je aanbod, Leo. Breng me echter t maar naar huis. Ik heb namelijk liever dat mijn vrouw meegaat naar de dokter.’
‘Ook goed, maar je moet wel gaan. Je hebt maar één rug en daar moet je voorzichtig mee zijn.’
‘Ik laat je wel weten wat de dokter heeft gezegd en hoop dat ik morgen weer kan werken.’
‘Vergeet dat maar gerust, Tjerk.’
‘We zien wel.’

Als Tjerk na veel gekreun en gesteun bij zijn collega in de auto zit, beseft hij ook dat er van werken de eerste dagen niets terecht zal komen.
Hij zal dus óf vrij moeten nemen en hopen dat hij snel herstelt óf toch naar de dokter gaan. Voor dat laatste zal hij echter geld moeten hebben en hij heeft geen idee hoe hij daaraan moet komen.


Als hij na een inspannende en pijnlijke rit thuis op een stoel zit en zijn chef vertrokken is, kijkt zijn vrouw hem met een bezorgd gezicht aan.
‘En nu? Verwacht je dat de pijn met een paar dagen minder of over is of vrees je dat het langer gaat duren? Man, wat vreselijk toch dat we altijd met die geldproblemen zitten.’

Tjerk knikt en zucht en weet zich geen raad van de steeds erger wordende pijn. Hij is ook niet in staat om normaal na te denken en voelt zich hoe langer hoe wanhopiger worden. Natuurlijk vanwege zijn rug, maar eveneens omdat zijn leven al jaren bol van de narigheid staat en er geen einde aan lijkt te komen.

De ellende is begonnen toen zijn huwelijk een jaar of vijf geleden strandde en hij overspannen raakte. Hij heeft in de tijd namelijk heel veel gedronken en ook verdovende middelen gebruikt.
Om zijn verslaving te kunnen betalen, is hij er zelfs in gaan handelen. Hierdoor kwam hij echter in aanraking met justitie en heeft hij heel veel schulden gemaakt.


Toen hij zijn huidige vrouw Loes ontmoette, werd hij een ander mens en leek hij langzaam uit het emotionele en financiële dal te kruipen. Tot zij ziek werd, haar behandeling in Nederland niet werd vergoed en ze hulp in Duitsland vonden.
Ze is gelukkig weer voor een groot deel genezen, maar zijn schulden zijn hierdoor groter dan ze ooit zijn geweest. Plus dat zijn vrouw nog niet zover is hersteld dat ze kan gaan werken en ze dus van één niet hoog inkomen moeten leven.
Al zijn ze zich wel uit de zorgen aan het knokken.

Door de steeds hoger wordende kosten voor levensonderhoud krijgen ze het echter steeds moeilijker en moeten ze keuzes maken welke facturen ze wel en even niet betalen. Met de zorgverzekering lopen ze daarom al tijden, zij het beperkt, achter, maar hij zou niet weten hoe ze die achterstand op korte termijn in moeten lopen.
Natuurlijk kan hij naar de gemeente gaan voor hulp en dat had hij misschien al veel eerder moeten doen, maar dan komt hij in de schuldsanering en dat lijkt hem nog erger.


Hij beseft wel dat er iets moet gebeuren, maar heeft geen idee wat en daarom doet hij een poging om tijd te winnen.
‘Velen zullen me voor gek verklaren en dat ben ik waarschijnlijk ook, maar in de kelder staat nog steeds die doos jenever. Omdat ik normaal nooit drink, zullen een paar borrels de pijn vast wel verdoven en dan ben ik weer een beetje in staat om na te denken en een plan te verzinnen.’

Loes legt haar hand op zijn arm en kijkt hem met een triest gezicht aan.
‘Je bent inderdaad gek en het kan best gevaarlijk zijn om te gaan drinken, maar ik weet geen andere oplossing. We hebben immers geen geld genoeg en daar draait alles om. Ik loop wel even naar de kelder en breng gelijk een glas mee.’

De eerste paar borrels helpen Tjerk niets, maar na een halve liter voelt hij de pijn minder worden. Hij is inmiddels echter ook flink dronken en daarom slaat hij de waarschuwing van Loes dat hij het niet te gek moet maken, in de wind.
Daar zal hij echter heel lang spijt van houden, want weer een paar borrels verder wordt hij overmoedig en denkt hij vol bravoure naar de keuken te lopen. Na één flinke stap lijkt alle kracht hem namelijk uit zijn benen te vloeien en valt hij met een enorme schreeuw voorover.

Omdat hij door de drank niet meer aanspreekbaar is, besluit zijn vrouw het eerste te doen wat in haar opkomt en dat is 112 en Tjerks werkgever bellen. Als ze die laatste over hun financiën heeft verteld, komt hij gelijk in actie om de rekeningen te betalen en ervoor te zorgen dat Tjerk de behandeling krijgt die hij nodig heeft. Verder biedt hij Tjerks vrouw een baantje aan voor de uren dat ze zich in staat voelt om te werken, zodat het tweetal een paar maanden later de grootste problemen achter zich kan laten.