Omschrijving
Als Joop ’s avonds uit zijn werk komt, is hij in een heel slecht humeur.
‘Het is toch ongelijk verdeeld in de wereld en wij doen vast wat niet goed. Ik werk de hele week en ga vaak klussen, maar we moeten soms goed ons best doen om rond te komen en jij gooit het geld niet over de balk. De buurman zie je echter nooit naar zijn werk gaan, maar hij lijkt te zwemmen in de centen. Ze rijden namelijk allebei een nieuwe auto, de kinderen hebben de nieuwste fietsen en telefoons, in en om het huis ziet alles er perfect uit en het zijn net wandelende modepopjes.’
Yvonne kijkt haar man begrijpend aan.
‘Ik snap wat je bedoelt, maar je kunt hen niet met ons vergelijken.’
‘Waarom dan niet?’
‘Omdat allebei hun vaders geslaagde ondernemers zijn en zij met geld van thuis hun bedrijf zijn begonnen. Blijkbaar doen ze goede zaken, want ze doen inderdaad alsof het niet op kan.’
‘Oké, zij hebben veel rijkere ouders dan wij. Ik kan me alleen niet voorstellen dat hij zijn bedrijf aan de gang kan houden door thuis op de bank te blijven zitten. Iets wat hij volgens mij wel aan het proberen is.’
‘Ja, de auto staat heel vaak thuis en ik denk niet dat hij op de fiets gaat. Hij zal dus wel goed personeel hebben waar hij veel aan over kan laten.’
‘Zoiets zal het wel zijn. Als je er zo weinig voor hoeft te doen, zou ik trouwens ook best een eigen bedrijf willen hebben.’
‘Begrijp ik. Reken er echter maar niet op dat het ooit zover komt. Wie zou ons immers aan het geld moeten helpen om iets te kunnen starten. De bank zeker niet en we hebben ook geen rijke familieleden.’
‘Nee, helaas niet.’
‘Vind je dat echt erg?’
‘Soms wel. Jij niet dan?’
‘Dat weet ik niet, want ik heb er nog nooit over nagedacht. Vooral omdat ik me, ondanks dat we het niet heel breed hebben, wel gelukkig voel en ik weet niet of de buren dat ook kunnen zeggen.’
‘Als je geld genoeg hebt, word je volgens mij vanzelf gelukkig.’
‘Ik hoop het voor ze.’
Het gemak waarmee de buren hun geld uitgeven houdt Joop zo bezig dat hij er onder de koffie opnieuw over begint.
‘Ik vind het soms gewoon sneu voor onze kinderen. Zij krijgen niet eerder iets nieuws voor het oude versleten is, maar die jongens van hiernaast lopen voortdurend in het nieuw en ook nog eens het duurste van het duurste. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de sportschoenen die ze dragen.’
Yvonne schudt licht haar hoofd.
‘Ik begrijp je, maar raad je aan om die mensen te vergeten. Je kunt er beter trots op zijn dat wij onze kroost anders opvoeden. Ruud en Leo weten als ze volwassen zijn namelijk wat het is om ergens voor te moeten sparen en dat is gezond. Ik geloof trouwens ook niet dat ze behoefte hebben aan dat uiterlijke vertoon.’
‘Dat is tenminste nog een meevaller. Misschien overdrijf ik ook wel, maar ik kan me er soms enorm aan ergeren dat het ons vaak tegen lijkt te zitten en de buren alles voor de wind gaat. We hadden het net over gelukkig zijn, maar volgens mij denk je daar niet eens over na als je een goed gevulde bankrekening hebt.’
‘Daar kun je best gelijk in hebben.’
Omdat Yvonne genoeg heeft van het gepraat over de buren, brengt ze het gesprek op de komende vakantie en dat zorgt meteen voor een andere sfeer.
Als ze de volgende dag thuiskomt van het boodschappen doen en ziet dat de buren hun huis te koop hebben staan, denkt ze echter meteen weer aan haar man. Vooral omdat ze erop rekent dat de mensen naar een rijke buurt verkassen.
Als Joop thuiskomt, blijkt hij dezelfde conclusie te hebben getrokken.
‘Die zullen wel een villa aan de andere kant van het dorp hebben gekocht. Ik zal het straks eens aan hem vragen, want hij heeft een tijdje geleden mijn schroefboormachine geleend en nog niet teruggebracht. Voor hij straks verhuist en dat ding meeneemt, ga ik hem dus maar even ophalen.’
Als Joop tegen acht uur terugkomt van zijn bezoek aan de buren, kijkt hij zijn vrouw geschrokken aan.
‘Wat kijk je raar?’
‘Je had gisteravond wel gelijk.’
‘Waarmee dan?’
‘Jij zei dat de buren vast niet gelukkiger waren dan wij en dat is de buurman zeker niet. Hij zit daar namelijk in een bijna leeg huis, want zijn vrouw is gisteren met de kinderen bij hem weggegaan en heeft de meeste meubels en die Audi meegenomen.’
‘Dat meen je niet. Heeft ze een ander of konden ze niet meer samen door een deur?’
‘Volgens de buurman zat ze bij de directeur van een van zijn leveranciers en was de scheiding al aangevraagd.’
‘Verdorie. Wat een ellende. Daarom staat hun huis dus te koop.’
‘Helaas voor hem heeft dat nog een reden. Hij heeft namelijk geldproblemen en dat vind ik beroerd voor hem. Zijn vrouw blijkt het geld met bakken over de balk te hebben gesmeten. Al heeft hij dat natuurlijk ook laten gebeuren.’
‘We weten niet wat daar gebeurd is, maar het blijft triest.’
Joop begint te lachen.
‘Het is voor mij wel een goede les. Ik heb me namelijk groen en geel geërgerd aan het gedrag van de buren en was zelfs jaloers, wat ik nog nooit geweest ben. Daarnaast heb ik mezelf vaak verweten dat ik mijn financiële zaakjes niet goed op orde had. Bij ons was er echter sprake van een gezonde situatie en dat was bij de buren anders. Jij had het dus nogmaals goed voor wat betreft het gelukkig of ongelukkig zijn en ik zal in het vervolg eerder naar je luisteren als het om dit soort dingen gaat.’
‘Iedereen heeft soms een lesje nodig. Jij, maar ik ook.’
‘Het is toch ongelijk verdeeld in de wereld en wij doen vast wat niet goed. Ik werk de hele week en ga vaak klussen, maar we moeten soms goed ons best doen om rond te komen en jij gooit het geld niet over de balk. De buurman zie je echter nooit naar zijn werk gaan, maar hij lijkt te zwemmen in de centen. Ze rijden namelijk allebei een nieuwe auto, de kinderen hebben de nieuwste fietsen en telefoons, in en om het huis ziet alles er perfect uit en het zijn net wandelende modepopjes.’
Yvonne kijkt haar man begrijpend aan.
‘Ik snap wat je bedoelt, maar je kunt hen niet met ons vergelijken.’
‘Waarom dan niet?’
‘Omdat allebei hun vaders geslaagde ondernemers zijn en zij met geld van thuis hun bedrijf zijn begonnen. Blijkbaar doen ze goede zaken, want ze doen inderdaad alsof het niet op kan.’
‘Oké, zij hebben veel rijkere ouders dan wij. Ik kan me alleen niet voorstellen dat hij zijn bedrijf aan de gang kan houden door thuis op de bank te blijven zitten. Iets wat hij volgens mij wel aan het proberen is.’
‘Ja, de auto staat heel vaak thuis en ik denk niet dat hij op de fiets gaat. Hij zal dus wel goed personeel hebben waar hij veel aan over kan laten.’
‘Zoiets zal het wel zijn. Als je er zo weinig voor hoeft te doen, zou ik trouwens ook best een eigen bedrijf willen hebben.’
‘Begrijp ik. Reken er echter maar niet op dat het ooit zover komt. Wie zou ons immers aan het geld moeten helpen om iets te kunnen starten. De bank zeker niet en we hebben ook geen rijke familieleden.’
‘Nee, helaas niet.’
‘Vind je dat echt erg?’
‘Soms wel. Jij niet dan?’
‘Dat weet ik niet, want ik heb er nog nooit over nagedacht. Vooral omdat ik me, ondanks dat we het niet heel breed hebben, wel gelukkig voel en ik weet niet of de buren dat ook kunnen zeggen.’
‘Als je geld genoeg hebt, word je volgens mij vanzelf gelukkig.’
‘Ik hoop het voor ze.’
Het gemak waarmee de buren hun geld uitgeven houdt Joop zo bezig dat hij er onder de koffie opnieuw over begint.
‘Ik vind het soms gewoon sneu voor onze kinderen. Zij krijgen niet eerder iets nieuws voor het oude versleten is, maar die jongens van hiernaast lopen voortdurend in het nieuw en ook nog eens het duurste van het duurste. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de sportschoenen die ze dragen.’
Yvonne schudt licht haar hoofd.
‘Ik begrijp je, maar raad je aan om die mensen te vergeten. Je kunt er beter trots op zijn dat wij onze kroost anders opvoeden. Ruud en Leo weten als ze volwassen zijn namelijk wat het is om ergens voor te moeten sparen en dat is gezond. Ik geloof trouwens ook niet dat ze behoefte hebben aan dat uiterlijke vertoon.’
‘Dat is tenminste nog een meevaller. Misschien overdrijf ik ook wel, maar ik kan me er soms enorm aan ergeren dat het ons vaak tegen lijkt te zitten en de buren alles voor de wind gaat. We hadden het net over gelukkig zijn, maar volgens mij denk je daar niet eens over na als je een goed gevulde bankrekening hebt.’
‘Daar kun je best gelijk in hebben.’
Omdat Yvonne genoeg heeft van het gepraat over de buren, brengt ze het gesprek op de komende vakantie en dat zorgt meteen voor een andere sfeer.
Als ze de volgende dag thuiskomt van het boodschappen doen en ziet dat de buren hun huis te koop hebben staan, denkt ze echter meteen weer aan haar man. Vooral omdat ze erop rekent dat de mensen naar een rijke buurt verkassen.
Als Joop thuiskomt, blijkt hij dezelfde conclusie te hebben getrokken.
‘Die zullen wel een villa aan de andere kant van het dorp hebben gekocht. Ik zal het straks eens aan hem vragen, want hij heeft een tijdje geleden mijn schroefboormachine geleend en nog niet teruggebracht. Voor hij straks verhuist en dat ding meeneemt, ga ik hem dus maar even ophalen.’
Als Joop tegen acht uur terugkomt van zijn bezoek aan de buren, kijkt hij zijn vrouw geschrokken aan.
‘Wat kijk je raar?’
‘Je had gisteravond wel gelijk.’
‘Waarmee dan?’
‘Jij zei dat de buren vast niet gelukkiger waren dan wij en dat is de buurman zeker niet. Hij zit daar namelijk in een bijna leeg huis, want zijn vrouw is gisteren met de kinderen bij hem weggegaan en heeft de meeste meubels en die Audi meegenomen.’
‘Dat meen je niet. Heeft ze een ander of konden ze niet meer samen door een deur?’
‘Volgens de buurman zat ze bij de directeur van een van zijn leveranciers en was de scheiding al aangevraagd.’
‘Verdorie. Wat een ellende. Daarom staat hun huis dus te koop.’
‘Helaas voor hem heeft dat nog een reden. Hij heeft namelijk geldproblemen en dat vind ik beroerd voor hem. Zijn vrouw blijkt het geld met bakken over de balk te hebben gesmeten. Al heeft hij dat natuurlijk ook laten gebeuren.’
‘We weten niet wat daar gebeurd is, maar het blijft triest.’
Joop begint te lachen.
‘Het is voor mij wel een goede les. Ik heb me namelijk groen en geel geërgerd aan het gedrag van de buren en was zelfs jaloers, wat ik nog nooit geweest ben. Daarnaast heb ik mezelf vaak verweten dat ik mijn financiële zaakjes niet goed op orde had. Bij ons was er echter sprake van een gezonde situatie en dat was bij de buren anders. Jij had het dus nogmaals goed voor wat betreft het gelukkig of ongelukkig zijn en ik zal in het vervolg eerder naar je luisteren als het om dit soort dingen gaat.’
‘Iedereen heeft soms een lesje nodig. Jij, maar ik ook.’