Omschrijving
Ruud is blij als hij ziet dat het bijna vijf uur is en hij zo naar huis kan. Niet dat het daar gezellig is, maar de hele dag op een vriendelijke toon klanten te woord staan is ook niets. Sinds zijn vrouw bij hem weg is tenminste niet meer. Eerst was hij opgelucht dat ze weg was, want hun relatie werkte niet meer en volgens hem was dat de schuld van zijn vrouw.
Nu hij vele avonden tot heel laat over het verleden na heeft zitten denken, is hij echter gaan beseffen dat hij zelf ook veel fouten heeft gemaakt. Hij heeft haar daarom gebeld om te vragen of ze nog een keer wilde praten, maar dat had volgens haar geen zin en zij zei trouwens ook zonder hem verder te willen.
Dat vindt hij erg jammer, maar aan de andere kant heeft hij wel begrip voor haar standpunt. Ze hebben immers al zo vaak gepraat en elkaar beloofd dat ze het anders zouden gaan doen. Het ging soms ook een paar weken iets beter, maar echt lekker heeft hun relatie nooit gelopen. Daarom is een breuk misschien wel de beste oplossing, maar zo voelt het toch niet voor hem.
Op dit moment lijkt zijn leven namelijk een groot doelloos en vooral zwart gat en voelt hij zich het ongelukkigste mens van de wereld. Hij weet wel dat hij niet bij de pakken neer moet gaan zitten en zou het liefst vandaag nog een ander ontmoeten. Zijn vrouw mist hij namelijk meer als gezelschap dan als partner, want van echte liefde was immers al heel lang geen sprake meer.
Ruuds grote probleem is dat hij weinig vertrouwen in zichzelf heeft. Hij vreest dan ook dat het heel moeilijk wordt om weer iemand te vinden en hij is eigenlijk bang voor een nieuwe relatie. Wie zegt hem namelijk dat die wel goed gaat. Hij kan immers best geen persoon zijn om met een ander samen te leven en misschien doen alle vrouwen tegenwoordig wel zo vervelend.
Omdat hij ondanks alles beseft dat hij niet alleen thuis moet blijven zitten, besluit hij vanavond op stap te gaan. De vraag is alleen waar hij heen moet, want in de kroeg is hij sinds zijn huwelijk nooit meer geweest. Hij zou dus niet weten waar het wel en niet leuk is, maar dat besluit hij uit te gaan vinden. Het is immers vrijdagavond, dus zal er best iets te beleven zijn. Plus dat het in de kroeg in ieder geval gezelliger is dan thuis.
Zijn ‘stapavond’ draait echter op een tegenvaller uit. Ten eerste omdat er vooral jeugd in de cafés te vinden is en de ouderen die er zitten allemaal overlopen van frustraties en zelfbeklag. Van de verhalen die hij van hen hoort, wordt hij daarom nog triester. Het gevolg hiervan is dat hij net na elf uur zijn huis weer binnenloopt.
Als hij even later met een biertje op de bank zit, denkt hij na over wat hij vanavond heeft gezien en gehoord. Het feit dat er bijna geen mensen van zijn leeftijd waren, baart hem zorgen. Als hij een van de weinige veertigers zonder relatie is, zal het namelijk nog veel moeilijker worden om iemand te vinden dan hij al dacht.
Hoe meer hij over dit laatste nadenkt, des te negatiever hij wordt en des te meer hij gaat drinken. Omdat hij geen alcohol gewend is, kan hij er ook niet goed tegen en duurt het niet lang voor hij aangeschoten is. Even heeft hij nog het besef dat hij iets niet goed doet, maar een paar biertjes later denkt hij nergens meer aan.
Het gevolg is dat hij de volgende ochtend met een enorme kater op de bank wakker wordt. Hij schaamt zich voor wat hij heeft gedaan en neemt hij zich voor om dit niet nog eens te laten gebeuren. Verder besluit hij ook niet meer naar het café te gaan, want daar heeft hij gisteren immers weinig tot geen plezier aan beleefd.
Als hij op de klok kijkt en ziet dat het net twaalf uur is geweest, beseft hij dat hij hier dus nog zeker een uur of tien, twaalf alleen moet zitten.
Van die gedachte wordt hij zo depressief dat hij besluit om er dan toch maar op uit te trekken.
Omdat het zaterdagmiddag is, besluit hij niet naar het café, maar naar de voetbalclub te gaan.
Hij is er nog nooit geweest en vindt voetbal niets aan, maar misschien is het er gezellig en zijn daar wél leuke mensen van zijn leeftijd.
Het is zeker niet ongezellig op het voetbalveld, maar Ruud voelt zich er geen moment op zijn gemak. Even staat hij daarom op het punt om na de wedstrijd naar huis te gaan. Het idee dat hij daar dan alleen is en de gedachte dat hij de moed niet te snel op moet geven, houden hem echter bij de club. Na wat biertjes in de kantine gaat hij het er ook al snel leuker vinden. Daarom drinkt hij, zeker voor zijn doen, stevig door en krijgt hij hoe langer hoe meer lol.
Omdat hij heel graag door iedereen leuk gevonden wil worden, zijn er echter al snel wat mensen die zich aan hem ergeren. Hoewel hij dus erg zijn best doet, komt er van vrienden of vriendinnen maken daarom niets terecht en gaat hij tegen half acht dronken en alleen naar huis.
Daar doet hij nog wel een poging om eten klaar te maken, maar dat mislukt en belandt in de kliko. Omdat hij zijn maag daarom met bier vult, valt hij uiteindelijk zo goed als laveloos in slaap.
Als hij ’s zondagsmorgens al vroeg wakker wordt, baalt hij nog meer van zichzelf dan hij gisteren deed. Hij beseft ook heel goed dat hij zo niet verder moet gaan. De vraag die echter bij hem naar boven komt is: ’Wat dan?’. Aan geduld hebben en rustig rondkijken denkt hij niet, want na twee dagen dronken te zijn geweest, wil hij zo snel mogelijk een partner proberen te krijgen.
Daarom besluit hij zich aan te melden bij wat datingsites Hij is daar nog nooit positief over geweest, maar de angst voor het alleen zijn heeft zijn kijk op het leven blijkbaar verandert. Die datingsites helpen hem helaas ook niet. Er komen wel afspraakjes uit, maar de vrouwen zijn niet zijn type en daarom stopt hij weer met daten.
Omdat hij toch iets meent te moeten, gaat hij nog wel een paar keer naar het café en naar het voetbalveld, maar zonder resultaat. Door zijn gedrevenheid om een vrouw te vinden, dreigt hij zelfs vijanden te krijgen en daarom geeft hij een paar weken later de moed op.
Door de eenzaamheid en alle teleurstellingen is hij echter steeds meer gaan drinken en duurt het niet lang voor zijn lichaam niet meer zonder alcohol kan. Daar probeert hij zich eerst tegen te verzetten, maar al snel geeft hij toe en drinkt hij de hele dag. Zeker nadat hij ontslagen is en alle dagen thuis zit, gaat het helemaal mis met hem.
Mensen die alleen zijn buitenkant kennen en hem dagelijks dronken over straat zien gaan, spreken schande van hem. De enkeling die weet dat hij is gaan drinken omdat zijn leven hem te zwaar werd, heeft echter medelijden met hem. Er zijn ook ‘reddingspogingen’ en soms -met resultaat.
Alleen nooit voor lang, want Ruud is helaas niet in staat om in zijn eentje de strijd met de alcohol te winnen en zijn leven weer op te bouwen.
Daarom gebeurt na een erg trieste tijd het onvermijdelijke en zijn er maar weinig mensen die positief aan Ruud terugdenken.
Nu hij vele avonden tot heel laat over het verleden na heeft zitten denken, is hij echter gaan beseffen dat hij zelf ook veel fouten heeft gemaakt. Hij heeft haar daarom gebeld om te vragen of ze nog een keer wilde praten, maar dat had volgens haar geen zin en zij zei trouwens ook zonder hem verder te willen.
Dat vindt hij erg jammer, maar aan de andere kant heeft hij wel begrip voor haar standpunt. Ze hebben immers al zo vaak gepraat en elkaar beloofd dat ze het anders zouden gaan doen. Het ging soms ook een paar weken iets beter, maar echt lekker heeft hun relatie nooit gelopen. Daarom is een breuk misschien wel de beste oplossing, maar zo voelt het toch niet voor hem.
Op dit moment lijkt zijn leven namelijk een groot doelloos en vooral zwart gat en voelt hij zich het ongelukkigste mens van de wereld. Hij weet wel dat hij niet bij de pakken neer moet gaan zitten en zou het liefst vandaag nog een ander ontmoeten. Zijn vrouw mist hij namelijk meer als gezelschap dan als partner, want van echte liefde was immers al heel lang geen sprake meer.
Ruuds grote probleem is dat hij weinig vertrouwen in zichzelf heeft. Hij vreest dan ook dat het heel moeilijk wordt om weer iemand te vinden en hij is eigenlijk bang voor een nieuwe relatie. Wie zegt hem namelijk dat die wel goed gaat. Hij kan immers best geen persoon zijn om met een ander samen te leven en misschien doen alle vrouwen tegenwoordig wel zo vervelend.
Omdat hij ondanks alles beseft dat hij niet alleen thuis moet blijven zitten, besluit hij vanavond op stap te gaan. De vraag is alleen waar hij heen moet, want in de kroeg is hij sinds zijn huwelijk nooit meer geweest. Hij zou dus niet weten waar het wel en niet leuk is, maar dat besluit hij uit te gaan vinden. Het is immers vrijdagavond, dus zal er best iets te beleven zijn. Plus dat het in de kroeg in ieder geval gezelliger is dan thuis.
Zijn ‘stapavond’ draait echter op een tegenvaller uit. Ten eerste omdat er vooral jeugd in de cafés te vinden is en de ouderen die er zitten allemaal overlopen van frustraties en zelfbeklag. Van de verhalen die hij van hen hoort, wordt hij daarom nog triester. Het gevolg hiervan is dat hij net na elf uur zijn huis weer binnenloopt.
Als hij even later met een biertje op de bank zit, denkt hij na over wat hij vanavond heeft gezien en gehoord. Het feit dat er bijna geen mensen van zijn leeftijd waren, baart hem zorgen. Als hij een van de weinige veertigers zonder relatie is, zal het namelijk nog veel moeilijker worden om iemand te vinden dan hij al dacht.
Hoe meer hij over dit laatste nadenkt, des te negatiever hij wordt en des te meer hij gaat drinken. Omdat hij geen alcohol gewend is, kan hij er ook niet goed tegen en duurt het niet lang voor hij aangeschoten is. Even heeft hij nog het besef dat hij iets niet goed doet, maar een paar biertjes later denkt hij nergens meer aan.
Het gevolg is dat hij de volgende ochtend met een enorme kater op de bank wakker wordt. Hij schaamt zich voor wat hij heeft gedaan en neemt hij zich voor om dit niet nog eens te laten gebeuren. Verder besluit hij ook niet meer naar het café te gaan, want daar heeft hij gisteren immers weinig tot geen plezier aan beleefd.
Als hij op de klok kijkt en ziet dat het net twaalf uur is geweest, beseft hij dat hij hier dus nog zeker een uur of tien, twaalf alleen moet zitten.
Van die gedachte wordt hij zo depressief dat hij besluit om er dan toch maar op uit te trekken.
Omdat het zaterdagmiddag is, besluit hij niet naar het café, maar naar de voetbalclub te gaan.
Hij is er nog nooit geweest en vindt voetbal niets aan, maar misschien is het er gezellig en zijn daar wél leuke mensen van zijn leeftijd.
Het is zeker niet ongezellig op het voetbalveld, maar Ruud voelt zich er geen moment op zijn gemak. Even staat hij daarom op het punt om na de wedstrijd naar huis te gaan. Het idee dat hij daar dan alleen is en de gedachte dat hij de moed niet te snel op moet geven, houden hem echter bij de club. Na wat biertjes in de kantine gaat hij het er ook al snel leuker vinden. Daarom drinkt hij, zeker voor zijn doen, stevig door en krijgt hij hoe langer hoe meer lol.
Omdat hij heel graag door iedereen leuk gevonden wil worden, zijn er echter al snel wat mensen die zich aan hem ergeren. Hoewel hij dus erg zijn best doet, komt er van vrienden of vriendinnen maken daarom niets terecht en gaat hij tegen half acht dronken en alleen naar huis.
Daar doet hij nog wel een poging om eten klaar te maken, maar dat mislukt en belandt in de kliko. Omdat hij zijn maag daarom met bier vult, valt hij uiteindelijk zo goed als laveloos in slaap.
Als hij ’s zondagsmorgens al vroeg wakker wordt, baalt hij nog meer van zichzelf dan hij gisteren deed. Hij beseft ook heel goed dat hij zo niet verder moet gaan. De vraag die echter bij hem naar boven komt is: ’Wat dan?’. Aan geduld hebben en rustig rondkijken denkt hij niet, want na twee dagen dronken te zijn geweest, wil hij zo snel mogelijk een partner proberen te krijgen.
Daarom besluit hij zich aan te melden bij wat datingsites Hij is daar nog nooit positief over geweest, maar de angst voor het alleen zijn heeft zijn kijk op het leven blijkbaar verandert. Die datingsites helpen hem helaas ook niet. Er komen wel afspraakjes uit, maar de vrouwen zijn niet zijn type en daarom stopt hij weer met daten.
Omdat hij toch iets meent te moeten, gaat hij nog wel een paar keer naar het café en naar het voetbalveld, maar zonder resultaat. Door zijn gedrevenheid om een vrouw te vinden, dreigt hij zelfs vijanden te krijgen en daarom geeft hij een paar weken later de moed op.
Door de eenzaamheid en alle teleurstellingen is hij echter steeds meer gaan drinken en duurt het niet lang voor zijn lichaam niet meer zonder alcohol kan. Daar probeert hij zich eerst tegen te verzetten, maar al snel geeft hij toe en drinkt hij de hele dag. Zeker nadat hij ontslagen is en alle dagen thuis zit, gaat het helemaal mis met hem.
Mensen die alleen zijn buitenkant kennen en hem dagelijks dronken over straat zien gaan, spreken schande van hem. De enkeling die weet dat hij is gaan drinken omdat zijn leven hem te zwaar werd, heeft echter medelijden met hem. Er zijn ook ‘reddingspogingen’ en soms -met resultaat.
Alleen nooit voor lang, want Ruud is helaas niet in staat om in zijn eentje de strijd met de alcohol te winnen en zijn leven weer op te bouwen.
Daarom gebeurt na een erg trieste tijd het onvermijdelijke en zijn er maar weinig mensen die positief aan Ruud terugdenken.