Liever een slechtere man

Model: liever-een-slechtere-man
€1,00 Excl. BTW: €1,00

Omschrijving

Omdat er onverwacht twee mensen uit de top van hun bedrijf een andere baan hebben aangenomen, zit de directie behoorlijk met de handen in het haar.
Niet dat ze bang zijn om geen nieuw personeel te kunnen krijgen, maar de vertrekkende mensen waren echte steunpilaren voor het bedrijf en ze vrezen dat hun vervangers kwalitatief minder zijn.


Aan het aantal sollicitaties zal het niet liggen, want die waren er genoeg. Al vielen er gelijk een aantal af vanwege hun ervaring, opleiding of salariseisen. Toen ze uiteindelijk een aantal, volgens hen, serieuze kandidaten overhielden, kwam de vraag naar voren of ze mannen of vrouwen wilden. Omdat de meningen daarover verdeeld zijn, zitten ze nu in vergadering.

Bert, het oudste directielid, is er heel duidelijk over.
‘De mensen die we zoeken, krijgen allebei veel personeel onder zich en daarom denk ik dat we een man moeten nemen. Volgens mij kunnen die namelijk beter leidinggeven dan dames en belangrijker nog is dat ons personeel eerder de orders van een man dan van een vrouw zal accepteren. Vooral omdat we nog nooit een dame op een leidinggevende positie hebben gehad.’

Zijn broer knikt met hem mee, maar zijn dochter Evelien, die ook in de directie zit, schudt geïrriteerd haar hoofd.
‘Wat ons personeel betreft kunnen jullie best gelijk hebben. Die zijn inderdaad een man als leidinggevende gewend en zullen dus aan een vrouw moeten wennen. Het is echter onzin om te zeggen dat een man beter leiding kan geven dan een vrouw. Ik zal echt niet zeggen dat een dame bij voorbaat beter is, maar het is ouderwets en onredelijk om ze, zonder hen te hebben gesproken, gelijk af te serveren. Er zitten trouwens twee brieven van vrouwen bij waar ik van onder de indruk ben geraakt.’

Aalt, Berts broer, kijkt zijn nicht lachend aan.
‘Jij mag ons gerust ouderwets en onredelijk noemen, maar vind je jezelf wel redelijk?’
‘Waarom niet?’
‘Als je eerlijk bent, zul je toch toe moeten geven dat het voor ons bedrijf veel beter is om twee mannen aan te nemen.’
‘Waarom dan?’
‘Nou, dat lijkt me vrij eenvoudig. Wat schieten we ermee op om vrouwen aan te nemen die geen overwicht op hun mensen hebben? Niets toch. Dat levert namelijk alleen onenigheid en andere ellende op en het belangrijkste is dat ons bedrijf er minder door gaat presteren. Als de leiding en het personeel niet goed samen door één deur kunnen, is dat namelijk het gevolg.’

Evelien is, ondanks het pleidooi van haar oom, nog steeds niet overtuigd.
‘Wat je zegt, is voor een deel waar. Je verhaal geeft me alleen geen antwoord op de vraag of we beter een vrouw of een man kunnen nemen. Er zullen namelijk best dames zijn die geen overwicht hebben, maar ik ken ook kerels die met dat probleem zitten. Kijk bijvoorbeeld maar naar onze hoofd boekhouding. Hoe vaak is die man namelijk al niet in een directievergadering ter sprake gekomen en dat was maar zelden of bijna nooit positief.’


Haar vader en oom knikken en kijken elkaar aan, maar blijken zich niet zomaar bij de mening van Evelien neer te willen leggen.
‘Ik krijg het gevoel dat jij koste wat het kost twee vrouwen aan wil nemen en dat valt me van je tegen. We hebben sinds jij erbij bent nog niet één keer problemen met elkaar gehad, maar ik ben daarom bang dat we die nu wel krijgen. Jij wil namelijk je voorkeur voor vrouwen doordrukken en vergeet het belang van onze zaak.’
‘Ik ben het met mijn broer eens.’

Evelien is niet onder de indruk van de woorden van haar vader en oom en reageert een beetje geprikkeld.
‘Jullie maken de kwestie groter dan nodig is en hebben helaas minder vertrouwen in me dan ik hoopte. Ik heb, sinds ik in de directie zit, namelijk maar één doel gehad en dat was het belang van ons bedrijf behartigen. Als jullie daar anders over denken, dan moeten jullie dat nu zeggen. In dat geval hebben we inderdaad een probleem, maar een ander dan jullie dachten.’

De mannen reageren geschrokken.
‘Ik heb me net geloof ik wat verkeerd uitgedrukt, want in deze discussie is er wat mij betreft zeker geen sprake van een gebrek aan vertrouwen naar jou toe.’
‘Vanaf mijn kant is dat ook niet het geval.’
‘Mooi, dan gaan we verder en vergeten we wat er tot op heden gezegd is. Over de eerste selectie waren we het eens en die afvallers krijgen deze week nog bericht dat we geen gebruik van hun diensten maken. Ik stel voor dat we de andere brieven nog eens doorlezen zonder erbij na te denken of ze door een man of een vrouw geschreven zijn. Daarna doen we hetzelfde met de gesprekken. Ik bedoel dat we alleen naar de vertelde verhalen moeten luisteren en naar de uitstraling van de personen moeten kijken. Aan de hand daarvan kiezen we de beste mensen uit en vervolgens kijken we, figuurlijk dan, of het een man of een vrouw is. Komen we op twee mannen uit dan is dat zo, maar het kunnen dus ook een man en een vrouw of zelfs twee vrouwen zijn. Ik heb niet de bedoeling om mijn zin door te drijven, maar dit is volgens mij dé manier om deze sollicitatieprocedure in te gaan.’

De heren knikken, maar blijken toch nog te twijfelen.
‘We komen hier samen wel uit, maar ik denk dat we nu voor het eerst last hebben van een generatiekloof. Wij zijn namelijk van de oude stempel en jij bent een jonge, moderne vrouw. Waarschijnlijk heb je gelijk en moeten wij beseffen dat het bijna 2027 en geen, bijvoorbeeld, 1997 meer is, maar wij zullen wel aan vrouwelijke leidinggevenden moeten wennen.’
‘Dat ben ik met mijn broer eens.’

Eveliens vader ziet nog een probleem.
‘Moeten we niet eerst met ons personeel in gesprek om te vragen hoe zij hierover denken? Als zij geen vrouw als leidinggevende willen en ander werk gaan zoeken, worden we er als bedrijf namelijk slechter van en dat i’s niet de bedoeling.
‘Dat vind ik ook niet.’

Evelien begint te lachen.
‘Toen we vorig jaar besloten om
’s ochtends een uur eerder te beginnen, hebben we toch ook niet eerst de mening van iedereen gevraagd. Velen waren het daar trouwens helemaal niet mee eens en ondanks vele dreigementen in die richting, heeft er niemand ontslag genomen.’

‘Klopt.’
‘Ja, je hebt gelijk.’

‘Nou, dan zijn we toch dom om nu wel met ze te gaan praten. Door dat geklets vooraf krijg je volgens mij trouwens eerder meer dan minder gezeur. Wij kiezen voor de twee beste kandidaten en als die niet voldoen, mag het personeel ons daarop aanspreken. Als ze goed functioneren, hebben ze het echter gewoon te accepteren als ze een vrouw als leidinggevende krijgen. Ik denk trouwens dat ze dit, op een paar uitzonderingen na, ook wel doen. Misschien dat de ouderen wat problemen maken, maar de jongeren, volgens mij, niet.’

De heren knikken en blijken toch overtuigd.
‘Best. We gaan de gesprekken in zonder voorkeur voor man of vrouw.’
‘Akkoord.’
‘Mooi, dat we eruit zijn gekomen heren.’