Mijn vader weet het niet meer

Model: mijn-vader-weet-het-niet-meer
€1,00 Excl. BTW: €1,00

Omschrijving

Gert komt met een zorgelijk gezicht de kamer binnenlopen en omdat dit niets voor hem is, vraagt zijn vrouw gelijk wat er is.
‘Ik kom bij pa vandaan en vond hem niet zoals anders. Eerlijk gezegd vind ik dat al langer niet, maar het was nu, volgens mij, erger dan de laatste weken.’
‘Dat kan, want ik hoorde heel toevallig vanmiddag dat er griep heerst.’

‘Nee, dat is het niet. Ik vond hem zo apart uit zijn ogen kijken en toen hij in de keuken stond om koffie voor me te pakken, leek het net of hij niet meer wist hoe dat moest.’
‘Misschien maakt hij zich ergens druk over, want daardoor kan hij wat afwezig zijn.’

‘Dat is zo en misschien ben ik te bezorgd.’
‘Oké, maar hij kan ook ziek zijn. We hoeven niet gelijk van het ergste uit te gaan, maar het kan best goed zijn dat je zus even met hem naar de dokter gaat.’
‘Zal ik haar eens bellen?’
‘Doe maar.’

Terwijl Gert zijn telefoon pakt, loopt zijn vrouw naar boven om de was op te ruimen. Als ze een half uurtje later terugkomt, ziet ze haar man met een kwaad gezicht op de bank zitten.
‘Wat is er?’
‘Ach, dat mens is stapelgek. Of we soms dachten dat zij niet goed op pa lette. Ik moest het maar zeggen, want in dat geval zette ze graag een stapje terug en moest jij in het vervolg maar met hem mee.’
‘Dat is helemaal onze bedoeling niet.’
‘Nee, en dat heb ik haar ook duidelijk proberen te maken. Ze was echter totaal niet voor rede vatbaar. Er was haar in ieder geval niets aan pa opgevallen en ze had de anderen er evenmin over gehoord.’
‘En nu?’
‘Dat weet ik eigenlijk niet. Ik denk dat we maar vaker naar pa toe moeten gaan en een beetje op moeten letten wat hij doet. Het kan natuurlijk iets onbenulligs zijn en dan horen we vanzelf wel wat er was.’
‘Mee eens.’

Hoewel Gert en zijn vrouw het niet meer over hun vader hebben, blijven ze wel over hem nadenken en maken ze zich meer zorgen dan ze zelf beseffen. Zeker als ze
’s zaterdagsavonds bij hun buren op visite zijn en het verhaal van de buurman hebben gehoord. Die heeft hun pa namelijk afgelopen week ontmoet en vertelt bijna hetzelfde verhaal als Gert deed.

‘Ik kreeg eergisteren ook het gevoel dat er iets met hem was, maar het was de rest van de familie blijkbaar nog niet opgevallen en daarom begon ik aan mezelf te twijfelen. Hij kan echter best licht dementerend zijn, want hij was niet héél afwezig. Al is het voor mijn gevoel wel goed om actie te ondernemen. Ik heb er geen verstand van, maar wie weet kunnen ze met medicijnen het proces nu nog een beetje vertragen. Als er tenminste niet iets anders aan de hand is, want dat weet je natuurlijk nooit.’

Omdat Gert de hele avond over zijn vader na blijft denken, vindt hij het dit keer niet zo gezellig als anders en staat hij al vrij vroeg op om naar huis te gaan. Daar blijkt weer dat zijn vrouw hem heel goed kent.
‘Je was vanavond niet erg spraakzaam, maar dat kwam natuurlijk door het verhaal over je vader en dat is logisch. De vraag is wat je nu moet doen.’
'Dat klopt. Ik vind het mijn plicht om er weer over te beginnen, maar vrees dat dit mie gedoe met mijn zus oplevert en misschien ook wel met de rest. Iedereen zal namelijk al wel weten dat ik haar heb gebeld. Ik ga morgen in ieder geval even bij pa langs en dan zie ik wel wat ik aantref.’

Als Gert de volgende dag bij zijn vader komt, zit de halve kamer vol. Er blijkt inderdaad over hem te zijn gepraat, want zijn oudste broer komt gelijk naar buiten als hij hem ziet.
‘Heleen belde me dat pa volgens jou niet goed was en ze de huisarts moest bellen.’
‘Ze moest niets, maar ik heb haar gebeld om over pa te praten. Ik vond hem namelijk wat afwezig en mijn buurman, die hem ook gesproken had, was dat eveneens opgevallen. Dat hoeft niet ernstig te zijn, maar het lijkt me goed om er aandacht aan te besteden. Heleen voelde zich echter aangevallen, maar dat was mijn bedoeling niet. Het gaat me er alleen om dat we er vroeg bij zijn als pa iets mankeert. Als we te lang wachten, zit hij namelijk met de ellende en dat verdient hij niet.’

Gert zijn broer heeft een wat verbeten trek op zijn gezicht gekregen.
‘Volgens Heleen denk jij dat pa dement is.’
‘Dat heb ik niet zo gezegd. Ik vrees alleen dat het best eens een beginnende dementie kan zijn, maar dat kan ik ook fout hebben.’
‘Wil jij zeggen dat hij niet goed meer bij zijn verstand is?’
‘Die woorden zou ik niet in mijn mond willen nemen. Het enige wat ik wil, is dat we het leven van pa zo fijn mogelijk maken. Als Heleen even met hem naar de huisarts gaat, horen we het wel als er iets is. Het mooiste zou zijn als het loos alarm of wat simpels was. Mocht het toch een beginnende dementie zijn, dan kan pa met hulp van ons en medicijnen misschien nog best een hele tijd hier wonen. Als we niets doen, kan het echter ook snel gaan en er binnenkort niets anders opzitten dan hem naar een tehuis te doen. Dat zou ik heel erg vinden en mezelf ook kwalijk nemen.’

Gerts broer kijkt nog steeds boos.
‘Nou, ik moet je teleurstellen. Ik heb iedereen gebeld en we zijn het allemaal met elkaar eens dat er niets met pa is. We gaan hem dus ook niet binnenste buiten laten keren. Als die man ergens zijn verstand door verliest, dan is het namelijk daardoor. Ik hoop dus dat je hem niet aan probeert te praten dat het niet goed met hem gaat. Hij geniet nu namelijk van zijn leven en dat moet zo blijven. We nemen het je trouwens ook kwalijk dat je zo over pa praat, want hij kan zich nog heel goed redden.’

‘Mijn woorden over pa zijn niet denigrerend bedoelt, hoor. Er zijn veel meer mensen die dat soort problemen hebben. Als hij licht dementerend mocht zijn, dan kan hij daar dus niets aan doen.’
‘Je verhaal klinkt leuk, maar het valt me heel erg van je tegen dat je zo laatdunkend over je vader praat.’

Gert weet niet of hij boos of verdrietig moet zijn. Daarom is hij blij dat zijn vrouw belt en zegt dat er visite is. Na zijn familie even te hebben gegroet, kan hij daarom naar huis.
Daar vertelt hij wat er is gebeurd en dat is het begin van een week vol onzekerheid en zorgen. Hij denkt namelijk heel veel over zijn pa na en daarnaast vraagt hij zich op een gegeven moment af of hij het dan toch niet heeft overdreven. Zijn broers en zussen hebben immers allemaal de nodige levenservaring en zullen toch niet zomaar vinden dat er niets met zijn vader is.


Een paar weken later blijkt echter dat hij toch gelijk had. Als zijn vader op de fiets aangereden wordt en in het ziekenhuis belandt, gaan ze hem namelijk onderzoeken en komt de beginnende dementie na een paar dagen aan het licht. Hij mag na zijn herstel wel weer naar huis, maar zijn ziekte is door alle commotie in een verder gevorderd stadium terechtgekomen dan noodzakelijk was geweest.