Omschrijving
Als Rob zijn wekker hoort, zucht hij een keer. Het liefst zou hij dat ding uit het raam gooien, maar hij weet dat dit niets helpt. Over ruim een kwartier staat zijn collega namelijk voor de deur om hem op te halen voor zijn werk. Dat werken wordt trouwens weer een enorme opgave, want hij voelt zich vreselijk beroerd en daar zou hij aan gewend kunnen zijn. Omdat hij veel te veel drinkt en het steeds gekker maakt, wordt hij namelijk bijna alle dagen zo wakker.
Als hij op de klok kijkt, beseft hij dat het echt tijd is om op te staan. Daarom strompelt hij zonder zijn vrouw, die nog slaapt, te groeten naar de badkamer. Daar smijt hij wat water langs zijn gezicht om zich daarna aan te kleden en naar beneden te gaan.
Hoewel zijn collega er nog niet is, gaat hij al wel naar buiten. Van de frisse lucht kikkert hij namelijk meestal wat op en dat doet hij nu ook.
Alleen lang niet genoeg, want de auto die hem op komt halen, is net als de meeste ochtenden weer veel te vroeg naar zijn zin.
Tot overmaat van ramp doet zijn collega ook nog eens enorm vervelend.
‘Mogge. Wat zie je er weer als een zonnetje uit.’
‘Maak een ander belachelijk, man.’
‘Oké, ik zal je niet plagen. Gaat het echter wel goed met je? Je ziet er namelijk steeds slechter uit en op het werk hebben ze dat ook door. Ik wil me niet met jouw zaken bemoeien, maar kijk dus uit. Voor je het weet, sta je op straat en je vindt niet zomaar iets anders. Zeker niet als ze horen dat je ontslagen bent en naar de reden informeren. Officieel mogen bedrijven dat wel niet doorgeven, maar in het geheim kan alles.’
Rob bromt wat, maar geeft geen antwoord. Hij weet ook niet wat hij moet zeggen, want zijn collega heeft gelijk. Het gaat namelijk echt niet goed met hem. Daar heeft hij al vaker over nagedacht, maar dit keer schrikt hij van zijn gedachten. Hij kent namelijk een paar mensen die bijna altijd dronken zijn en moet er niet aan denken om net zo te worden.
Hoewel hij probeert om de woorden van zijn collega te vergeten, blijft hij er de hele dag mee bezig. Hij weet wel dat er een oplossing voor zijn probleem is. Als hij minder drinkt, is er namelijk niets meer aan de hand, maar daar zal hij eerst met zijn vrouw over moeten praten.
Als hij tegen vijf uur thuis de kamer binnenkomt en haar aan een wijntje ziet zitten, besluit hij er meteen over te beginnen. Zeker omdat ze al een biertje voor hem klaar heeft staan.
‘Emmy, we moeten even serieus praten.’
‘Ik ben er wel niet voor in de stemming, maar ga je gang.’
Rob besluit er geen mooi verhaal van te maken, maar eerlijk te zeggen wat er is.
‘Het gaat me om het drinken wat we steeds meer gaan doen. We stuiteren ‘s avonds aangeschoten of dronken ons bed in, ik kom er ’s ochtends half bezopen weer uit en op mijn werk klagen ze daar blijkbaar over. Sjaak zei namelijk dat ik op moest passen om geen ontslag te krijgen, dus daar zal hij wel iemand over gehoord hebben.’
Zijn vrouw ziet het probleem niet.
‘Ze moeten niet zeuren. Jij mag in je vrije tijd doen wat je wil en zo dronken zul je ’s ochtends echt niet meer zijn.’
‘Jij ziet me nooit uit mijn bed komen. Ze hebben op mijn werk namelijk geen ongelijk. Ik ben er daarnaast trouwens een beetje klaar mee om de meeste ochtenden beroerd wakker te worden.’
‘Wat wil je dan?’
‘Minder drinken.’
‘Dan doe je dat. Je wordt dan wel veel saaier, maar daar zal ik mee moeten leren leven. Denk echter niet dat ik met je meedoe, want daar smaakt mijn wijntje me veel te goed voor. Als je minder drinkt, zul je trouwens wel eerder naar bed willen en daar heb ik geen zin in. Die dwaze plannen van je zijn dus prima, maar ik doe niet aan die gekkigheid mee.’
‘Zou het niet beter zijn om dat wel te doen? De hoeveelheid alcohol die wij opmaken, kan namelijk nooit goed voor onze gezondheid zijn.’
‘Ik heb nergens last van en volgens mij drinken we behoorlijk, maar niet extreem veel. Je maakt je in mijn ogen dus druk om niets.’
Als Rob zijn flesje leeg heeft, staat zijn vrouw gelijk op om een nieuw biertje voor hem te halen.
‘Wat ga je doen?’
‘Stomme vraag. Wat ik altijd doe, natuurlijk.’
‘Ben je alweer vergeten wat ik net heb gezegd?’
‘Begin je daar dan vandaag al mee?’
‘Je neemt me niet serieus, Emmy.’
‘Is dat een wonder als je zulke dingen zegt?’
Rob geeft geen antwoord, maar loopt met een naar gevoel naar boven om zich te gaan douchen. Hij had niet verwacht dat Emmy zou staan te springen om mee te doen. De manier waarop ze nu reageerde valt hem echter heel erg tegen. Zijn grootste probleem is echter dat hij niet zonder de steun van zijn vrouw vreest te kunnen. Als hij haar ziet drinken, kan hij de verleiding namelijk niet weerstaan om mee te doen en na een biertje of vier, vijf weet hij niet meer van ophouden.
Ze zegt trouwens wel dat ze nergens last van heeft en niet heel veel drinkt, maar twee flessen wijn per dag is niet weinig. Als zij haar drinkgewoontes niet verandert, zal het voor hem echter niet meevallen om dat wel te doen. Verder hoopt hij dat ze hem niet gaat aansporen om te blijven drinken. Hij weet namelijk dat hij snel over te halen is en dat wil hij voorkomen.
Robs vermoeden komt, helaas voor hem, uit. Emmy doet namelijk zo nukkig, dat hij de eerste dagen al voor half elf naar bed gaat en daarom dus weinig drinkt. Hierdoor voelt hij zich al snel fitter worden en daar wordt hij zo blij van dat hij de sfeer in huis probeert op te krikken. Dat lukt, maar het gevolg is dat hij zich, om niet ongezellig te doen, weer over laat halen om meer te drinken, het toch weer uit de hand loopt en hij de volgende dag nog dronken uit zijn bed komt.
Eerst beseft hij niet goed wat er is gebeurd, maar het duurt niet lang voor dat tot hem doordringt en hij vreselijk van zichzelf baalt. De vraag is echter wat hij moet doen. Hij wil dit absoluut niet nog eens, maar het lijkt hem onmogelijk om zijn vrouw op andere gedachten te brengen.
Het lijkt er dus op dat hij moet kiezen tussen óf blijven drinken óf een eind aan hun relatie maken. Omdat dit een ingrijpende beslissing is, besluit hij niets te overhaasten. Een feit is echter dat ze op deze manier allebei in de goot belanden en dat wil hij niet. Als zij daar anders over blijft denken, kan er in zijn ogen niemand zijn die hem kwalijk neemt dat hij voor zichzelf kiest.
Als hij aan het eind van de middag hoort dat ze in benevelde toestand voor een auto is gefietst en zwaargewond naar het ziekenhuis is gebracht, lijkt alles echter toch anders te worden.
Als hij op de klok kijkt, beseft hij dat het echt tijd is om op te staan. Daarom strompelt hij zonder zijn vrouw, die nog slaapt, te groeten naar de badkamer. Daar smijt hij wat water langs zijn gezicht om zich daarna aan te kleden en naar beneden te gaan.
Hoewel zijn collega er nog niet is, gaat hij al wel naar buiten. Van de frisse lucht kikkert hij namelijk meestal wat op en dat doet hij nu ook.
Alleen lang niet genoeg, want de auto die hem op komt halen, is net als de meeste ochtenden weer veel te vroeg naar zijn zin.
Tot overmaat van ramp doet zijn collega ook nog eens enorm vervelend.
‘Mogge. Wat zie je er weer als een zonnetje uit.’
‘Maak een ander belachelijk, man.’
‘Oké, ik zal je niet plagen. Gaat het echter wel goed met je? Je ziet er namelijk steeds slechter uit en op het werk hebben ze dat ook door. Ik wil me niet met jouw zaken bemoeien, maar kijk dus uit. Voor je het weet, sta je op straat en je vindt niet zomaar iets anders. Zeker niet als ze horen dat je ontslagen bent en naar de reden informeren. Officieel mogen bedrijven dat wel niet doorgeven, maar in het geheim kan alles.’
Rob bromt wat, maar geeft geen antwoord. Hij weet ook niet wat hij moet zeggen, want zijn collega heeft gelijk. Het gaat namelijk echt niet goed met hem. Daar heeft hij al vaker over nagedacht, maar dit keer schrikt hij van zijn gedachten. Hij kent namelijk een paar mensen die bijna altijd dronken zijn en moet er niet aan denken om net zo te worden.
Hoewel hij probeert om de woorden van zijn collega te vergeten, blijft hij er de hele dag mee bezig. Hij weet wel dat er een oplossing voor zijn probleem is. Als hij minder drinkt, is er namelijk niets meer aan de hand, maar daar zal hij eerst met zijn vrouw over moeten praten.
Als hij tegen vijf uur thuis de kamer binnenkomt en haar aan een wijntje ziet zitten, besluit hij er meteen over te beginnen. Zeker omdat ze al een biertje voor hem klaar heeft staan.
‘Emmy, we moeten even serieus praten.’
‘Ik ben er wel niet voor in de stemming, maar ga je gang.’
Rob besluit er geen mooi verhaal van te maken, maar eerlijk te zeggen wat er is.
‘Het gaat me om het drinken wat we steeds meer gaan doen. We stuiteren ‘s avonds aangeschoten of dronken ons bed in, ik kom er ’s ochtends half bezopen weer uit en op mijn werk klagen ze daar blijkbaar over. Sjaak zei namelijk dat ik op moest passen om geen ontslag te krijgen, dus daar zal hij wel iemand over gehoord hebben.’
Zijn vrouw ziet het probleem niet.
‘Ze moeten niet zeuren. Jij mag in je vrije tijd doen wat je wil en zo dronken zul je ’s ochtends echt niet meer zijn.’
‘Jij ziet me nooit uit mijn bed komen. Ze hebben op mijn werk namelijk geen ongelijk. Ik ben er daarnaast trouwens een beetje klaar mee om de meeste ochtenden beroerd wakker te worden.’
‘Wat wil je dan?’
‘Minder drinken.’
‘Dan doe je dat. Je wordt dan wel veel saaier, maar daar zal ik mee moeten leren leven. Denk echter niet dat ik met je meedoe, want daar smaakt mijn wijntje me veel te goed voor. Als je minder drinkt, zul je trouwens wel eerder naar bed willen en daar heb ik geen zin in. Die dwaze plannen van je zijn dus prima, maar ik doe niet aan die gekkigheid mee.’
‘Zou het niet beter zijn om dat wel te doen? De hoeveelheid alcohol die wij opmaken, kan namelijk nooit goed voor onze gezondheid zijn.’
‘Ik heb nergens last van en volgens mij drinken we behoorlijk, maar niet extreem veel. Je maakt je in mijn ogen dus druk om niets.’
Als Rob zijn flesje leeg heeft, staat zijn vrouw gelijk op om een nieuw biertje voor hem te halen.
‘Wat ga je doen?’
‘Stomme vraag. Wat ik altijd doe, natuurlijk.’
‘Ben je alweer vergeten wat ik net heb gezegd?’
‘Begin je daar dan vandaag al mee?’
‘Je neemt me niet serieus, Emmy.’
‘Is dat een wonder als je zulke dingen zegt?’
Rob geeft geen antwoord, maar loopt met een naar gevoel naar boven om zich te gaan douchen. Hij had niet verwacht dat Emmy zou staan te springen om mee te doen. De manier waarop ze nu reageerde valt hem echter heel erg tegen. Zijn grootste probleem is echter dat hij niet zonder de steun van zijn vrouw vreest te kunnen. Als hij haar ziet drinken, kan hij de verleiding namelijk niet weerstaan om mee te doen en na een biertje of vier, vijf weet hij niet meer van ophouden.
Ze zegt trouwens wel dat ze nergens last van heeft en niet heel veel drinkt, maar twee flessen wijn per dag is niet weinig. Als zij haar drinkgewoontes niet verandert, zal het voor hem echter niet meevallen om dat wel te doen. Verder hoopt hij dat ze hem niet gaat aansporen om te blijven drinken. Hij weet namelijk dat hij snel over te halen is en dat wil hij voorkomen.
Robs vermoeden komt, helaas voor hem, uit. Emmy doet namelijk zo nukkig, dat hij de eerste dagen al voor half elf naar bed gaat en daarom dus weinig drinkt. Hierdoor voelt hij zich al snel fitter worden en daar wordt hij zo blij van dat hij de sfeer in huis probeert op te krikken. Dat lukt, maar het gevolg is dat hij zich, om niet ongezellig te doen, weer over laat halen om meer te drinken, het toch weer uit de hand loopt en hij de volgende dag nog dronken uit zijn bed komt.
Eerst beseft hij niet goed wat er is gebeurd, maar het duurt niet lang voor dat tot hem doordringt en hij vreselijk van zichzelf baalt. De vraag is echter wat hij moet doen. Hij wil dit absoluut niet nog eens, maar het lijkt hem onmogelijk om zijn vrouw op andere gedachten te brengen.
Het lijkt er dus op dat hij moet kiezen tussen óf blijven drinken óf een eind aan hun relatie maken. Omdat dit een ingrijpende beslissing is, besluit hij niets te overhaasten. Een feit is echter dat ze op deze manier allebei in de goot belanden en dat wil hij niet. Als zij daar anders over blijft denken, kan er in zijn ogen niemand zijn die hem kwalijk neemt dat hij voor zichzelf kiest.
Als hij aan het eind van de middag hoort dat ze in benevelde toestand voor een auto is gefietst en zwaargewond naar het ziekenhuis is gebracht, lijkt alles echter toch anders te worden.