Niet met vakantie

Model: niet-met-vakantie
€0,00 Excl. BTW: €0,00

Omschrijving

Als Petra de kleintjes naar bed heeft geholpen en in de kamer komt, kijkt ze haar man Evert met een blij gezicht aan.
‘Ik ben erg blij dat we besloten hebben om toch op vakantie te gaan. We kunnen het geld voor veel andere dingen gebruiken, maar we maken de kinderen er enorm blij mee en dat is me alles waard. Plus dat het voor ons ook erg goed is.’
‘Je hebt gelijk en zo heel veel zijn we trouwens niet kwijt. Het is de huur van de tent, de kosten van de standplaats en een tank benzine. Leven moeten we immers thuis ook. De kleintjes zullen natuurlijk wel vaker om een patatje of een ijsje vragen als ze iedereen ermee zien lopen, maar dat kost geen vermogen. Plus dat ze wel een extraatje verdienen, want thuis zeuren ze nooit.’
‘Klopt en voor ons is het dus ook goed. We kunnen daar in de buurt geweldig mooi wandelen en dat is beter dan veertien dagen van vijf hoog over de stad heen kijken. Daarnaast hebben we het thuis alleen over onze geldzorgen en dat is daar misschien wat minder.’
‘Dat zou mooi zijn. Fijn trouwens dat we een fooitje van je moeder hebben gekregen. Daardoor hoeven we onze rekening immers nog weer wat minder aan te spreken.’

Petra en Evert blijven nog wel even zitten, maar maken het niet laat. Morgen wacht hen namelijk een drukke dag. Eerst moeten ze allebei tot drie uur werken en daarna willen ze hun spullen vast inpakken, zodat ze zaterdag vroeg kunnen gaan.
Volgens het nieuws wordt het namelijk erg warm en daarom willen ze niet te laat op de camping zijn. Verder wordt hun oude auto snel te heet en die ellende denken ze zo te voorkomen.

De volgende dag lijkt het echter één groot drama te worden. Als Evert ’s middags in zijn auto stapt om naar huis te gaan, wil zijn Fordje namelijk heel slecht starten. Daarnaast ruikt hij al snel een enorme benzinelucht en die wordt steeds erger. Hoewel er allerlei dramatische gedachten door zijn hoofd schieten, probeert hij rustig te blijven. Het kan immers ook een kleinigheidje zijn. Al is dat net zo goed een probleem. Zelf heeft hij namelijk twee linkerhanden, zijn broer, die hem altijd gratis helpt met zijn auto, zit in Spanje en een bezoekje aan de garage kost geld.
Misschien zelfs wel veel en het komt sowieso ongelegen. In zijn planning kon de vakantie qua geld namelijk net uit, maar nu vast niet meer.
Hij zal echter iets moeten, want de auto begint steeds meer te stinken en daarom besluit hij aan de kant te gaan staan. Als zijn wagen in de brand vliegt, is hij namelijk nog veel verder van huis.

Als hij is uitgestapt en even voor zich uit staat te kijken, beseft hij dat het probleem niet als een verrassing komt.  De wagen is immers oud en kreeg de laatste tijd steeds meer mankementen. Zijn broer wist hem echter elke keer op te lappen, maar daar kan hij nu dus geen beroep op doen. 

Hij heeft eigenlijk twee problemen. Met deze auto kunnen ze niet op vakantie en hij heeft geen geld om de wagen te laten maken. Ja, hij kan de rest van zijn vakantiegeld ervoor gebruiken, maar er ligt ook nog een stapel rekeningen die al heel even betaald hadden moesten zijn en hij moet het staangeld voor de camping ook nog betalen.

Omdat ze normaal ook alles samen bespreken, besluit hij zijn vrouw te bellen. Met een beetje geluk is ze net thuis en zijn de kinderen buiten zodat zij nog niets van de ellende mee krijgen. 
Evert toetst met een zwaar gemoed het nummer van zijn vrouw in en als ze met een blije stem opneemt, kan hij wel door de grond zakken.
‘Hoi schat. Laat me raden. Je belt om te vertellen dat je moet overwerken. Dat is geen probleem hoor. Ik pak alles wel in, want morgen gaan we immers lekker op vakantie.’
‘Ik heb slecht nieuws, Petra. De auto stinkt enorm naar benzine. Daarom durf ik niet verder te rijden en vrees ik eerlijk gezegd het ergste.’

‘Ach, wat verschrikkelijk en net nu.’
‘Zeg dat en mijn broer zit in Spanje. Ik zal dus naar de garage moeten en durf er nog niet aan te denken wat ze me daar gaan vertellen.’
‘Ik begrijp het, maar wat is het alternatief?’
‘Die is er niet. Ja, dat we niet op vakantie gaan, maar daar is de auto niet mee gemaakt. Er kan namelijk wel zoveel aan mankeren dat het zonde van het geld is om er nog wat aan te laten doen.’
‘Dat is zo. Het beestje is vijftien jaar oud en dus eigenlijk niets meer waard.’

Het blijft heel even stil, maar uiteindelijk begint Evert toch weer te praten.
‘Zal ik maar naar huis komen?’
‘Heb je geld voor de bus of de trein dan?’
‘Ik heb niets bij me, maar kom wel lopen. Iedere euro die we kunnen besparen is er immers één.’
‘Zal ik je tegemoet komen fietsen, dan kun je bij me achterop?’
‘Doe maar niet. Je bagagedrager is namelijk niet best en je achterband ook niet. Met een beetje pech krijgen we zo dus nog meer onkosten.’
‘Je hebt gelijk. Tot over een uurtje dan.’

Evert gaat met een verslagen gevoel op pad.
Het is vreselijk voor zijn kinderen en beroerd voor zijn vrouw, maar het lukt volgens hem nooit om de auto voor morgen gemaakt te krijgen. Plus dat ze natuurlijk nog met dat geld zitten. 

Opeens hoort hij een auto toeteren en als hij kijkt, ziet hij dat het zijn buurman is. Hij heeft niet veel contact met hem, maar vindt Rinus, zoals hij heet, wel aardig. Hoewel hij niet in de stemming is, doet hij daarom toch vriendelijk.
‘Je gaat me toch niet vertellen dat je op weg bent naar huis.’
‘Helaas wel. Mijn auto stonk namelijk zo vreselijk naar benzine dat ik niet verder durfde en omdat ik geen geld bij me had voor het openbaar vervoer, zit er dus niets anders op.’
‘Je kunt in ieder geval meerijden, maar zullen we even naar je wagen gaan kijken?’
‘Heb je er verstand van dan?’
‘Een beetje.’
‘Laten we het dan maar doen. Je zult er wel niets aan kunnen doen. Het is immers een oudje die natuurlijk ook een keer aan zijn eindje is.’
‘Zeker, maar het kan meevallen.’
‘Dat is zo.’

Als Evert en zijn buurman bij de auto komen, kijken ze elkaar even aan.
‘Nou, op hoop van zegen. Doe de motorkap maar open. Misschien valt het mee.’
‘Ik geloof er niets van, maar wie weet. Er gebeuren immers vaker wonderen.’

De buurman ziet gelijk wat er aan de hand is en geeft Evert een flinke klap op zijn schouder.
‘Dit is geen wonder, maar een enorme meevaller.’
‘Dat meen je niet. Hoezo trouwens.’
‘Hij lekt alleen brandstof en dat is niet moeilijk te verhelpen. Meer dan een paar euro zal het ook niet kosten. Rij daarom maar naar die sloperij. Zij hebben een brug en onderdelen en ik heb gereedschap, dus is het probleem zo opgelost.’

De buurman krijgt gelijk en niet lang erna loopt Everts auto daarom weer als een zonnetje.
‘Zo zie je maar dat je soms te negatief kunt zijn.’
‘Je hebt gelijk. Door alle tegenslagen die we hebben gehad, is het een gewoonte van me geworden om altijd van het ergste uit te gaan. Ik ga trouwens eerst mijn vrouw bellen, want zij zal dolblij zijn dat we toch op vakantie kunnen.’

Als Evert thuiskomt, is zijn huis vol blijdschap en de vakantie wordt er één om nooit te vergeten.