Vakantieplezier

Model: vakantieplezier
€1,00 Excl. BTW: €1,00

Omschrijving

‘Ik ben op zijn laatst om half vier thuis. Als jij zorgt dat dan alles ingepakt is, laden we de auto en kunnen we voor half vijf weg zijn. Het is mijn bedoeling om vanavond zo lang mogelijk door te rijden, vannacht in de auto te slapen en dan morgen in alle vroegte verder te gaan. Met een beetje mazzel zijn we er dan morgenavond laat.’

José schudt haar hoofd.
‘We hadden toch afgesproken om morgen te gaan, ergens te overnachten en er twee hele dagen over te rijden? Als we doen wat jij in je hoofd hebt, komen we gestrest in Spanje aan en daar heb ik geen zin in.’
‘Waarom niet? Ik rij en jullie hoeven me alleen soms wat eten en drinken te geven,’
‘Wil je dan ook niet om de zoveel kilometer stoppen zodat we een frisse neus kunnen halen en onze benen kunnen strekken?’
‘We ontkomen niet aan plaspauzes, maar verder wil ik zoveel mogelijk doorrijden. Hoe eerder we daar zijn des te beter het immers is. Als we morgenochtend pas vertrekken, staan we trouwens de halve dag in de file en daar heb ik geen trek in.’

José irriteert zich inmiddels.
‘Ik ben het niet met je eens en vind het waardeloos dat je er niet eerder over bent begonnen. Zeker omdat we afgesproken hebben om morgen te gaan en ik nog naar het dorp moet om het een en ander in te slaan. Daar dacht ik vandaag tijd genoeg voor te hebben, maar nu kan ik me de hele dag haasten en stap ik vanmiddag doodmoe in de auto. Plus dat de kinderen tot twee uur afscheid van school hebben en het veel beter zou zijn om ze eerst uit te laten razen van alle festiviteiten, voor we gaan. Ze kunnen namelijk erg druk zijn en je weet wat dat voor gevolgen heeft. Vooral omdat jij na een dag werken niet in je beste humeur bent en niets van hen kunt hebben. Als we jouw zin doen, wordt het dus een rit met veel gehuil en gemopper en beginnen we de vakantie slecht.’

Erik staat op en lijkt niet te begrijpen waar zijn vrouw zich druk over maakt.
‘Ik zal je wel niet goed begrepen hebben, want het is al weken mijn bedoeling om vanmiddag te gaan. Over mijn humeur hoef je trouwens niet in te zitten, want ik moet vandaag alleen nog wat administratie doen en daar word ik niet moe van. Als de kinderen niet te vervelend zijn en jij me mijn gang laat gaan, komt het dus best goed. Zeker als vanmiddag alles ingepakt is en jullie klaar staan om te vertrekken.’

José kan wel huilen en heeft helemaal geen zin meer in de vakantie. Verder baalt ze er enorm van dat Erik tegen haar liegt. Hij heeft haar namelijk echt wel goed begrepen, maar trekt gewoon zijn eigen plan en kletst trouwens. Toen ze vorig jaar naar Frankrijk gingen, was het immers ook al zo’n drama en heeft ze zelfs op het punt gestaan om uit te stappen en met de kinderen naar huis te gaan.

Omdat ze nu nog verder moeten, houdt ze haar hart dus vast. Ze weet alleen niet wat ze het beste kan doen. Als ze per se morgen wil gaan, heeft ze de eerste dagen namelijk ruzie en daar heeft ze geen zin in.
Irritatie ontstaat er trouwens sowieso, want ze krijgen tegenwoordig over ieder wissewasje woorden en ook daarom ziet ze tegen de vakantie op. Van hun huwelijksgeluk dat er ooit was, is namelijk weinig meer over. Al is daar thuis niet veel van te merken, want Erik heeft zijn werk en zijn hobby’s en zij de kinderen en haar vriendinnen. Plus dat ze een grote vriendenkring hebben en dus vrij weinig tot elkaar zijn veroordeeld. 

Het ergste vindt ze dat Erik amper nog aandacht voor zijn kinderen heeft en daardoor een beetje van ze vervreemd is.
Ze heeft daar al diverse keren met hem over gesproken, maar hij vindt dat ze zeurt en het erg meevalt. Hij weet alleen niet dat ze de kleintjes, om ellende te voorkomen, zoveel mogelijk uit zijn buurt houdt. Nu ze de komende twee weken bijna dag en nacht bij elkaar zijn, vreest ze daarom het ergste.

Uit angst dat ze het anders nog erger maakt, besluit ze maar toe te geven en haar best te doen om vanmiddag op tijd met de kinderen klaar te staan. Al moet ze haar best doen om opgewekt te blijven.
‘Nou goed. Ik zal proberen om samen met de kleintjes in de houding te staan als je thuiskomt en met een beetje geluk heb ik dan ook alles ingepakt.’
‘Heel verstandig. Zo lang hoeft dat inpakken trouwens niet te duren en je had toch kunnen zorgen dat je die spullen voor de vakantie al eerder in huis had. Je wist immers dat we dit weekend zouden gaan en had wel kunnen verwachten dat ik vandaag wilde vertrekken. Je weet immers dat ik een hekel aan getreuzel heb.’
‘Zullen we deze discussie stoppen? Ik ga de kleintjes wekken en zie je vanmiddag.’

Terwijl Erik zonder zijn vrouw te zoenen naar buiten loopt, wacht José even met naar boven gaan. Ze krijgt namelijk sterk het gevoel dat ze toch niet toe had moeten geven. Ten eerste omdat ze dus bang is dat hun rit naar Spanje voor onveilige situaties gaat zorgen en ten tweede zet dat geruzie hun relatie nog verder onder druk. Het punt is alleen dat ze blijft twijfelen over wat het verstandigste is en daarom besluit ze na even om maar voor de gemakkelijkste weg te kiezen en toch vandaag te gaan.

Zover is het echter nog niet. Omdat de kinderen geheel onverwacht getrakteerd worden door de plaatselijke snackbar zijn ze er namelijk nog niet als Erik thuiskomt.
‘Waar zijn de meiden?’
‘Ik kreeg een appje dat de hele school door Snacky werd getrakteerd op patat, snacks en ijs. Dat was een uur geleden en toen waren ze nog niet aan het eten. Het zal een beste klus zijn om voor zoveel kinderen te bakken en daarom zal het nog wel even duren voor ze thuis zijn.’

De irritatie spat meteen uit Eriks ogen.
‘Hoe krijgen ze dat toch verzonnen? Het halve dorp gaat vanmiddag op vakantie en zij houden de kinderen op school. Ik rij er zo wel even heen om te kijken of ze al klaar zijn en ik kan trouwens ook bellen.’
‘Als je dat maar uit je hoofd laat. Die meiden hebben het gezellig met hun vrienden en vriendinnen en dat gaan wij niet verprutsen omdat jij niet kunt wachten om op vakantie te gaan.’
‘Is dat raar? Ik heb een jaar meer dan hard gewerkt en kan me toch zo snel mogelijk willen ontspannen. Gun je me dat niet?’

‘Dat is een gemene opmerking, want je weet hoe ik ben. Ik zal het trouwens omdraaien. Ga jij alleen voor jezelf op vakantie of vind je het ook belangrijk dat wij twee fijne weken hebben?’
‘Het begin van de vakantie is in ieder geval weer heel gezellig.’

‘Als we vanochtend besloten hadden om morgen te gaan, was dit niet gebeurd.’
‘Nee, dan hadden we een dag in de file gestaan en dat is leuk.’
‘Misschien hadden we dan een goed gesprek kunnen voeren, want dat hebben we al tijden niet gedaan. Wat dat betreft zouden we net zo goed apart op vakantie kunnen gaan, want samen hebben we niets meer.’

Erik vliegt woedend overeind.
‘Ik weet dat je veel op me aan te merken hebt en vergeet dat je een irritante zeur bent geworden, maar doe me een lol en verpruts mijn vakantie niet. Ik ga trouwens nu naar school om de meiden op te halen.’
‘Dat doe je niet.’
‘Het heeft lang genoeg geduurd. Ik ga.’

José grijpt Erik nog bij zijn arm, maar hij rukt zich los en rent naar buiten. Daar springt hij met een woest gezicht in zijn auto en rijdt hij met een enorme vaart weg.
José neemt ondertussen een drastisch besluit. Ze gaat in ieder geval vandaag niet op vakantie en het liefst morgen ook niet.
Het lijkt haar namelijk onverantwoord dat haar man in deze stemming naar Spanje rijdt, want een ongeluk zit immers in een klein hoekje. Zeker met deze stress.

Net als ze een half uurtje later denkt dat Erik wel heel lang wegblijft, hoort ze diverse sirenes en krijgt ze de schrik van haar leven. Ze vreest namelijk gelijk dat er iets ergs is gebeurd en heeft gelijk. Als ze overmant door schrik naar school fietst, ziet ze onderweg namelijk nog net dat haar man in de ambulance wordt geschoven.

Hij is frontaal op een tegenligger geklapt en er erg slecht aan toe. Van de vakantie komt dus niets, maar het drama heeft ook een goede kant. Na een paar angstige weken praten ze namelijk voor het eerst sinds tijden weer eens echt met elkaar en dat is het begin van de terugkeer van oude tijden.