Omschrijving
Toen Thomas na een beroerd gesprek met zijn financieel adviseur ook nog woorden kreeg met zijn vrouw, is hij met een kwade kop in zijn auto gesprongen en naar het café gereden. Normaal komt hij daar nooit, maar nu hoopt hij er zijn problemen voor een avondje te kunnen vergeten.
Toen hij de kroeg in liep, was er wel een stem die hem waarschuwde voor de fout die hij dreigde te gaan maken. Daar heeft hij echter niet naar geluisterd en na diverse biertjes heeft zijn geweten daarom besloten om te zwijgen.
Thomas krijgt het daardoor steeds beter naar zijn zin. Hier is immers iedereen vrolijk en is er niemand die zeurt over de verplichtingen die hij amper nog na kan komen. Hij denkt daarom steeds minder aan zijn ellende en vindt het op een gegeven moment heel gewoon dat hij hier is.
Als er tegen het einde van de avond een meisje, dat bij hem op kantoor werkt, naast hem komt zitten, vindt hij dat daarom niet ongemakkelijk.
‘Hoi Linda. Leuk je te zien. Kom je hier vaker?’
‘Drie keer per week. Ik heb jou hier trouwens nog nooit gezien. Je bent zeker wel met de fiets.’
‘Natuurlijk niet. Dat is me veel te ver.’
‘Hoe moet je dan terug?’
‘Met de auto.’
‘Kun je nog wel rijden en ben je niet bang voor je rijbewijs en de gigantische boete die je krijgt als ze je aanhouden? Neem anders een taxi of vraag iemand om jou en je auto naar huis te brengen.’
‘Ik laat geen vreemden in mijn wagen rijden. Jij mag me naar huis brengen en me morgenochtend weer ophalen, maar verder niemand.’
‘Dat is leuk, maar ik ga altijd op de fiets hierheen om niet op te hoeven letten met alcohol en heb geen trek om nu in jouw auto te stappen. Wat denk je dat ze thuis zeggen als ze horen dat ik met drank op gepakt ben?’
De alcohol blijkt bij Thomas niet zijn beste kant naar boven te halen.
‘Het valt me tegen dat je dit niet voor me over hebt. Ik betaal elke maand je loon, heb je een paar reorganisaties laten overleven en nu ik je nodig heb, laat je me stikken.’
Linda schrikt van wat Thomas zegt en lijkt niet te weten wat ze moet zeggen. Als een vriendin die mee heeft geluisterd haar iets toefluistert, loopt ze echter zwijgend weg. Thomas moet dus iets anders verzinnen om thuis te komen. Daar denkt hij niet lang over na. Lopen is hem te ver, een taxi vindt hij te duur, Linda wil hem niet helpen en anderen wil hij niet in zijn auto hebben.
Dus zit er, volgens hem, niets anders op dan zelf naar huis te rijden. Zo heel ver is dat immers niet en de politie controleert echt niet elke avond.
Daarom besluit hij, na nog een paar biertjes, om te gaan. Als hij de politie ergens ziet staan, kan hij trouwens altijd nog naar het bos rijden om daar in zijn auto te gaan slapen.
Thomas neemt zich voor om flink door te rijden. Hoe eerder hij thuis is, des te beter het namelijk is. Het gaat echter al snel mis, want de eerste de beste bocht neemt hij te krap waardoor hij via de stoep tegen een bushokje tot stilstand komt.
Het resultaat is veel lawaai en een enorme ravage, maar dat dringt niet tot hem door. Wel beseft hij dat hij snel weg moet zijn. Daarom probeert hij met veel gas en een zo goed als ingetrapte koppeling achteruit te rijden.
Dat zorgt natuurlijk voor een enorm geraas, maar na even weet hij toch beweging in zijn auto te krijgen. Omdat hij inmiddels een beetje in paniek geraakt is, vliegt hij met een enorme vaart weg.
Uit angst voor de politie, die hij in de verte aan meent te zien komen, rijdt hij nog harder dan eerst en dat zorgt voor nog veel meer ellende.
Als hij vier fietsers wil passeren, schat hij de ruimte namelijk verkeerd in en raakt hij er twee.
Even kent hij hierdoor een moment van bezinning, maar dan neemt de paniek bezit van hem en rijdt hij met een levensgevaarlijke snelheid in de richting van het bos. Ondanks zijn dronkenschap, beseft hij namelijk dat hij zo snel mogelijk zijn auto kwijt moet zien te raken.
Daarom vliegt hij het eerste bospad op wat hij ziet en stopt hij pas, na twee keer op een haartje na een wild zwijn te hebben gemist, als hij ver genoeg uit de buurt denkt te zijn.
Als hij sirenes hoort, dringt het echter tot hem door dat hij nog verder weg moet. Daarom probeert hij zijn auto te starten, maar die doet niets meer en daarom besluit hij te gaan lopen.
Om zo snel mogelijk weg te komen, zet hij de pas er flink in en die inspanning zorgt ervoor dat hij langzaam wat nuchterder wordt. Het duurt echter nog een hele tijd voor hij beseft wat hij heeft gedaan. Al meent hij even later dat het ook best mee kan vallen. Een bon voor het rijden onder invloed, een vernield bushokje en de schade aan zijn auto zullen hem veel geld kosten, maar ook geen wereldbedrag. Plus dat hij kan verklaren dat zijn auto gestolen is en hij niet gereden heeft.
Dan opeens ziet hij die fietsers weer voor zich en schrikt hij vreselijk. Hoe zou het immers met hen zijn? Als hij nog even over het ongeluk nadenkt, raakt hij zelfs weer in paniek. Het gebeurde namelijk niet ver van Linda’s huis. Zij kan daarom best een van de fietsers en dus gewond zijn.
Van die gedachte schrikt zij zo, dat hij op een omgewaaide boom gaat zitten om bij te komen. Het lukt hem echter niet om rustig te worden. Hij wil immers weten hoe het met Linda is. Daarom besluit hij naar de plaats van het ongeluk te lopen, maar zover komt hij niet.
Als hij er bijna is, ziet hij namelijk iemand op een bankje zitten en als hij dichterbij komt, beseft hij enorm blij dat het Linda is. Eerst wil hij zich omdraaien en weer vluchten. Dan lijkt hij echter door een onzichtbare hand naar het bankje toe te worden getrokken. Omdat Linda in gedachten is en hem niet ziet of hoort, schraapt hij, als hij bijna bij haar is, zijn keel en nu kijkt ze op.
Als hij haar gezicht ziet, beseft Thomas dat de gevolgen van het ongeluk heel groot zijn. Toch begint hij emotieloos te praten.
‘Hoe is het met je?’
‘Domme vraag. Heel slecht natuurlijk. Ik ben me rot geschrokken. Gelukkig mankeren mijn beste vriendin en ik niets, maar de andere twee zijn overleden.’
‘Door mijn schuld?’
‘Ja, wie zat er anders achter het stuur.’
‘Wat ga je nu doen?’
‘De politie bellen dat je hier bent en ik wil trouwens nooit meer iets met je te maken hebben. Ik ga dus ander werk zoeken.’
Er wordt niets meer gezegd en de politie is er al heel snel om Thomas op te halen. Hij dacht met drank iets op te lossen, maar het drama dat hij ermee veroorzaakt heeft, is voor de rest van zijn leven onoplosbaar.
Toen hij de kroeg in liep, was er wel een stem die hem waarschuwde voor de fout die hij dreigde te gaan maken. Daar heeft hij echter niet naar geluisterd en na diverse biertjes heeft zijn geweten daarom besloten om te zwijgen.
Thomas krijgt het daardoor steeds beter naar zijn zin. Hier is immers iedereen vrolijk en is er niemand die zeurt over de verplichtingen die hij amper nog na kan komen. Hij denkt daarom steeds minder aan zijn ellende en vindt het op een gegeven moment heel gewoon dat hij hier is.
Als er tegen het einde van de avond een meisje, dat bij hem op kantoor werkt, naast hem komt zitten, vindt hij dat daarom niet ongemakkelijk.
‘Hoi Linda. Leuk je te zien. Kom je hier vaker?’
‘Drie keer per week. Ik heb jou hier trouwens nog nooit gezien. Je bent zeker wel met de fiets.’
‘Natuurlijk niet. Dat is me veel te ver.’
‘Hoe moet je dan terug?’
‘Met de auto.’
‘Kun je nog wel rijden en ben je niet bang voor je rijbewijs en de gigantische boete die je krijgt als ze je aanhouden? Neem anders een taxi of vraag iemand om jou en je auto naar huis te brengen.’
‘Ik laat geen vreemden in mijn wagen rijden. Jij mag me naar huis brengen en me morgenochtend weer ophalen, maar verder niemand.’
‘Dat is leuk, maar ik ga altijd op de fiets hierheen om niet op te hoeven letten met alcohol en heb geen trek om nu in jouw auto te stappen. Wat denk je dat ze thuis zeggen als ze horen dat ik met drank op gepakt ben?’
De alcohol blijkt bij Thomas niet zijn beste kant naar boven te halen.
‘Het valt me tegen dat je dit niet voor me over hebt. Ik betaal elke maand je loon, heb je een paar reorganisaties laten overleven en nu ik je nodig heb, laat je me stikken.’
Linda schrikt van wat Thomas zegt en lijkt niet te weten wat ze moet zeggen. Als een vriendin die mee heeft geluisterd haar iets toefluistert, loopt ze echter zwijgend weg. Thomas moet dus iets anders verzinnen om thuis te komen. Daar denkt hij niet lang over na. Lopen is hem te ver, een taxi vindt hij te duur, Linda wil hem niet helpen en anderen wil hij niet in zijn auto hebben.
Dus zit er, volgens hem, niets anders op dan zelf naar huis te rijden. Zo heel ver is dat immers niet en de politie controleert echt niet elke avond.
Daarom besluit hij, na nog een paar biertjes, om te gaan. Als hij de politie ergens ziet staan, kan hij trouwens altijd nog naar het bos rijden om daar in zijn auto te gaan slapen.
Thomas neemt zich voor om flink door te rijden. Hoe eerder hij thuis is, des te beter het namelijk is. Het gaat echter al snel mis, want de eerste de beste bocht neemt hij te krap waardoor hij via de stoep tegen een bushokje tot stilstand komt.
Het resultaat is veel lawaai en een enorme ravage, maar dat dringt niet tot hem door. Wel beseft hij dat hij snel weg moet zijn. Daarom probeert hij met veel gas en een zo goed als ingetrapte koppeling achteruit te rijden.
Dat zorgt natuurlijk voor een enorm geraas, maar na even weet hij toch beweging in zijn auto te krijgen. Omdat hij inmiddels een beetje in paniek geraakt is, vliegt hij met een enorme vaart weg.
Uit angst voor de politie, die hij in de verte aan meent te zien komen, rijdt hij nog harder dan eerst en dat zorgt voor nog veel meer ellende.
Als hij vier fietsers wil passeren, schat hij de ruimte namelijk verkeerd in en raakt hij er twee.
Even kent hij hierdoor een moment van bezinning, maar dan neemt de paniek bezit van hem en rijdt hij met een levensgevaarlijke snelheid in de richting van het bos. Ondanks zijn dronkenschap, beseft hij namelijk dat hij zo snel mogelijk zijn auto kwijt moet zien te raken.
Daarom vliegt hij het eerste bospad op wat hij ziet en stopt hij pas, na twee keer op een haartje na een wild zwijn te hebben gemist, als hij ver genoeg uit de buurt denkt te zijn.
Als hij sirenes hoort, dringt het echter tot hem door dat hij nog verder weg moet. Daarom probeert hij zijn auto te starten, maar die doet niets meer en daarom besluit hij te gaan lopen.
Om zo snel mogelijk weg te komen, zet hij de pas er flink in en die inspanning zorgt ervoor dat hij langzaam wat nuchterder wordt. Het duurt echter nog een hele tijd voor hij beseft wat hij heeft gedaan. Al meent hij even later dat het ook best mee kan vallen. Een bon voor het rijden onder invloed, een vernield bushokje en de schade aan zijn auto zullen hem veel geld kosten, maar ook geen wereldbedrag. Plus dat hij kan verklaren dat zijn auto gestolen is en hij niet gereden heeft.
Dan opeens ziet hij die fietsers weer voor zich en schrikt hij vreselijk. Hoe zou het immers met hen zijn? Als hij nog even over het ongeluk nadenkt, raakt hij zelfs weer in paniek. Het gebeurde namelijk niet ver van Linda’s huis. Zij kan daarom best een van de fietsers en dus gewond zijn.
Van die gedachte schrikt zij zo, dat hij op een omgewaaide boom gaat zitten om bij te komen. Het lukt hem echter niet om rustig te worden. Hij wil immers weten hoe het met Linda is. Daarom besluit hij naar de plaats van het ongeluk te lopen, maar zover komt hij niet.
Als hij er bijna is, ziet hij namelijk iemand op een bankje zitten en als hij dichterbij komt, beseft hij enorm blij dat het Linda is. Eerst wil hij zich omdraaien en weer vluchten. Dan lijkt hij echter door een onzichtbare hand naar het bankje toe te worden getrokken. Omdat Linda in gedachten is en hem niet ziet of hoort, schraapt hij, als hij bijna bij haar is, zijn keel en nu kijkt ze op.
Als hij haar gezicht ziet, beseft Thomas dat de gevolgen van het ongeluk heel groot zijn. Toch begint hij emotieloos te praten.
‘Hoe is het met je?’
‘Domme vraag. Heel slecht natuurlijk. Ik ben me rot geschrokken. Gelukkig mankeren mijn beste vriendin en ik niets, maar de andere twee zijn overleden.’
‘Door mijn schuld?’
‘Ja, wie zat er anders achter het stuur.’
‘Wat ga je nu doen?’
‘De politie bellen dat je hier bent en ik wil trouwens nooit meer iets met je te maken hebben. Ik ga dus ander werk zoeken.’
Er wordt niets meer gezegd en de politie is er al heel snel om Thomas op te halen. Hij dacht met drank iets op te lossen, maar het drama dat hij ermee veroorzaakt heeft, is voor de rest van zijn leven onoplosbaar.