Omschrijving
Ernst trapt met een woeste schreeuw op de rem en doet woedend zijn raampje open om iets naar een nog jonge fietser te schreeuwen. Die haalt echter zijn schouders op en fietst verder alsof er niets is gebeurd. Eerst wil hij de jongen daarom achternagaan, maar zijn vrouw, Inge, maant hem tot kalmte.
‘Maak je toch niet zo boos en kijk alsjeblieft uit. Als je door je eigen schuld een ongeluk krijgt, zijn we namelijk verder van huis.’
‘Zo’n jong kan toch uitkijken. Het lijkt wel of men tegenwoordig alleen maar aandacht voor zijn of haar telefoon heeft en nergens meer op let. Ik heb geen idee waarom ze steeds op dat ding moeten kijken, wamt toen ik jong was had niemand er één en ging toch ook alles goed?’
‘Je hebt gelijk, want er zijn mensen die geen seconde zonder hun telefoon lijken te kunnen. In het verkeer levert dat nogal eens gevaarlijke situaties op, maar zo’n mobieltje heeft ook goede dingen. Als je op een afgelegen plek iets overkomt, kun je bijvoorbeeld hulp inroepen en vroeger was je dan aan je lot overgelaten. Plus dat je nu iemand een berichtje kunt sturen en je vroeger soms weet ik hoe vaak moest bellen voor je iemand te pakken had.’
‘Dat is waar. Het haalt echter wel een berg gezelligheid weg. De mensen zijn namelijk veel minder met elkaar gaan praten, want iedereen zit met zijn of haar snufferd boven die telefoon. Als ik de kantine van de voetbalclub binnenkom, zie ik ook meer mensen op dat ding kijken dan naar elkaar. Plus dat vooral jongeren iemand die een eindje verderop staat liever een berichtje sturen dan even naar hem of haar toe lopen. Iedereen meent tegenwoordig trouwens de hele dag bereikbaar te moeten zijn en als je een bedrijf hebt of met een ernstige ziekte in je familie kampt, kan ik me dat voorstellen. Meestal is het echter zwaar overdreven.’
‘Dat ben ik met je eens. Wij moeten echter ook accepteren dat de tijd is veranderd en blijft veranderen en zowel de jeugd als veel ouderen anders zijn dan wij. Het is trouwens niets bijzonders dat wij over de jongeren klagen, want dat deden onze ouders vroeger ook over ons en onze grootouders zullen eveneens over de jeugd hebben geklaagd. Onze kinderen zullen over vijftien, twintig jaar trouwens weer precies hetzelfde doen.’
‘Je hebt gelijk, maar het is wel een feit dat de wereld vroeger veel persoonlijker was dan nu en daarnaast was er veel minder rottigheid.’
‘Natuurlijk ging men vroeger anders met elkaar om dan nu. Dat kwam echter ook omdat het toen allemaal een paar versnellingen langzamer ging. Daardoor kende bijna niemand de druk van het moeten presteren en had men veel meer aandacht voor elkaar. Tegenwoordig hebben kinderen zelfs al allerlei verplichtingen en dat kenden wij destijds gelukkig niet.’
‘Klopt en daarom was de tijd toen veel mooier?’
‘In sommige opzichten wel. Er zijn echter ook veel dingen in positieve zin veranderd. Tegenwoordig heeft bijna iedereen bijvoorbeeld een auto en vroeger moesten velen alles met de fiets doen. Dat ging wel, maar het was, zeker bij kou en regen, lang niet altijd aangenaam. Daarnaast zijn zowel de woningen als de sociale voorzieningen veel beter geworden en hebben de meeste mensen meer te besteden gekregen.’
Ernst begint een beetje cynisch te lachen.
‘Nou, noem het maar positief. De zorg is bijna onbetaalbaar, velen durven de kachel niet aan te doen of te douchen omdat de energieprijzen door het dak schieten en betaalbare huizen zijn er niet meer. Plus dat de boodschappen elke dag duurder worden en men de rekeningen niet meer kan betalen. Zo best gaat het dus niet.’
Inge lacht iets en knikt.
‘Je hebt gelijk dat veel mensen het de laatste jaren moeilijker hebben gekregen en dat is een trieste zaak. Volgens mij wordt er echter nog steeds veel geld verdient, maar zijn er in ons land een aantal verkeerde keuzes gemaakt. Anders lijkt het me namelijk niet te verklaren dat er elk jaar meer miljonairs komen en de voedselbanken het steeds drukker krijgen. Met een regering die oog heeft voor álle burgers moet daar toch verandering in te brengen zijn.’
‘Dat ben ik met je eens, maar ik denk ook dat het verschil tussen arm en rijk vroeger minder duidelijk en groot was dan tegenwoordig.’
‘Volgens mij zie je het verleden een beetje te mooi. Het verschil tussen arm en rijk is er namelijk altijd geweest en was vroeger misschien nog wel groter dan nu. We hebben in ieder geval minder ontzag gekregen voor de mensen met geld. Er is een tijd geweest dat men de rijken als halve heiligen zag. Als zij zeiden dat iets zwart was, was er niemand die dat durfde te ontkennen en dat kunnen we ons nu gelukkig niet meer voorstellen.’
‘Dat is zo en ik ben het met je eens dat we blij mogen zijn dat er niet meer voor de rijken wordt gekropen. Het mooie aan vroeger was echter wel dat iedereen het leven accepteerde zoals het was. Mijn ouders zijn bijvoorbeeld nooit wezen demonstreren. Men was tevreden met wat men had en tevredenheid is een woord wat tegenwoordig bijna niemand meer kent.’
‘Ernst, je wordt oud en lijkt je zicht op de werkelijkheid een beetje kwijt. De mensen waren vroeger wel tevredener, maar men was ook niet gewend om voor zichzelf op te komen. Mijn ouders hebben me bijvoorbeeld altijd voorgehouden dat ik niet moest zeuren, maar blij moest zijn dat ik werk had. Iets anders zoeken, vonden ze het domste wat je kon doen. Je wist, volgens hen wat je had en nooit wat je kreeg. Heel vroeger was het trouwens nog veel erger. Toen betekende kritiek op je baas ontslag en weinig eten meer, want uitkeringen waren er niet en rechten had je als werknemer ook niet.’
‘Oké, wat het laatste betreft is de wereld gelukkig veel eerlijker geworden.’
‘Ja, toch. Jij zei net trouwens dat er vroeger weinig rottigheid was, maar vergis je niet. Er waren weinig kranten, geen internet en amper tv en telefoon waardoor er veel ellende onder de dekmantel bleef. Plus dat er veel minder mensen waren. Ruzies, vechtpartijen en moorden zijn er echter altijd geweest en of dat in verhouding veel minder was dan nu vraag ik me af. Vergeet ook niet dat men vroeger veel minder last had van de gevolgen van drugs en alcohol. Verdovende middelen zoals we die nu kennen, waren er in die tijd immers amper en drinken was veel minder ingeburgerd als nu.’
Ernst knikt.
‘Je verhaal klopt, maar je zult het met me eens zijn dat het niet goed gaat met ons land.’
‘Natuurlijk hebben we betere tijden gekend, maar door te blijven roepen dat alles waardeloos is en het vroeger veel beter was, wordt het eerder nog beroerder dan beter.’
‘Oké, maar het zou ook raar als iedereen stond te juichen en riep dat het allemaal goed ging.’
‘Dat is het andere uiterste. Door negatief te blijven doen en continu te wijzen naar fouten die anderen maken, komen we echter niets verder met Nederland. Er zijn zeker dingen fout gegaan en voor de meeste dingen zijn ook wel schuldigen aan te wijzen. Als er strafbare feiten zijn gepleegd, moeten die trouwens bestraft worden. Fouten maken doet echter iedereen.’
‘Wat denk jij dat er zou moeten gebeuren?’
‘Ik ben geen econoom en heb niet het verstand om de problemen van dit land op te lossen. Volgens mij kan niemand dat trouwens en zullen we altijd met dingen blijven zitten die niet goed gaan. Als iedereen echter eens bij zichzelf te rade zou gaan of de bijdrage die hij of zij aan dit land levert positief is, hadden we echter al een beste stap in de goede richting gezet.’
‘Maak je toch niet zo boos en kijk alsjeblieft uit. Als je door je eigen schuld een ongeluk krijgt, zijn we namelijk verder van huis.’
‘Zo’n jong kan toch uitkijken. Het lijkt wel of men tegenwoordig alleen maar aandacht voor zijn of haar telefoon heeft en nergens meer op let. Ik heb geen idee waarom ze steeds op dat ding moeten kijken, wamt toen ik jong was had niemand er één en ging toch ook alles goed?’
‘Je hebt gelijk, want er zijn mensen die geen seconde zonder hun telefoon lijken te kunnen. In het verkeer levert dat nogal eens gevaarlijke situaties op, maar zo’n mobieltje heeft ook goede dingen. Als je op een afgelegen plek iets overkomt, kun je bijvoorbeeld hulp inroepen en vroeger was je dan aan je lot overgelaten. Plus dat je nu iemand een berichtje kunt sturen en je vroeger soms weet ik hoe vaak moest bellen voor je iemand te pakken had.’
‘Dat is waar. Het haalt echter wel een berg gezelligheid weg. De mensen zijn namelijk veel minder met elkaar gaan praten, want iedereen zit met zijn of haar snufferd boven die telefoon. Als ik de kantine van de voetbalclub binnenkom, zie ik ook meer mensen op dat ding kijken dan naar elkaar. Plus dat vooral jongeren iemand die een eindje verderop staat liever een berichtje sturen dan even naar hem of haar toe lopen. Iedereen meent tegenwoordig trouwens de hele dag bereikbaar te moeten zijn en als je een bedrijf hebt of met een ernstige ziekte in je familie kampt, kan ik me dat voorstellen. Meestal is het echter zwaar overdreven.’
‘Dat ben ik met je eens. Wij moeten echter ook accepteren dat de tijd is veranderd en blijft veranderen en zowel de jeugd als veel ouderen anders zijn dan wij. Het is trouwens niets bijzonders dat wij over de jongeren klagen, want dat deden onze ouders vroeger ook over ons en onze grootouders zullen eveneens over de jeugd hebben geklaagd. Onze kinderen zullen over vijftien, twintig jaar trouwens weer precies hetzelfde doen.’
‘Je hebt gelijk, maar het is wel een feit dat de wereld vroeger veel persoonlijker was dan nu en daarnaast was er veel minder rottigheid.’
‘Natuurlijk ging men vroeger anders met elkaar om dan nu. Dat kwam echter ook omdat het toen allemaal een paar versnellingen langzamer ging. Daardoor kende bijna niemand de druk van het moeten presteren en had men veel meer aandacht voor elkaar. Tegenwoordig hebben kinderen zelfs al allerlei verplichtingen en dat kenden wij destijds gelukkig niet.’
‘Klopt en daarom was de tijd toen veel mooier?’
‘In sommige opzichten wel. Er zijn echter ook veel dingen in positieve zin veranderd. Tegenwoordig heeft bijna iedereen bijvoorbeeld een auto en vroeger moesten velen alles met de fiets doen. Dat ging wel, maar het was, zeker bij kou en regen, lang niet altijd aangenaam. Daarnaast zijn zowel de woningen als de sociale voorzieningen veel beter geworden en hebben de meeste mensen meer te besteden gekregen.’
Ernst begint een beetje cynisch te lachen.
‘Nou, noem het maar positief. De zorg is bijna onbetaalbaar, velen durven de kachel niet aan te doen of te douchen omdat de energieprijzen door het dak schieten en betaalbare huizen zijn er niet meer. Plus dat de boodschappen elke dag duurder worden en men de rekeningen niet meer kan betalen. Zo best gaat het dus niet.’
Inge lacht iets en knikt.
‘Je hebt gelijk dat veel mensen het de laatste jaren moeilijker hebben gekregen en dat is een trieste zaak. Volgens mij wordt er echter nog steeds veel geld verdient, maar zijn er in ons land een aantal verkeerde keuzes gemaakt. Anders lijkt het me namelijk niet te verklaren dat er elk jaar meer miljonairs komen en de voedselbanken het steeds drukker krijgen. Met een regering die oog heeft voor álle burgers moet daar toch verandering in te brengen zijn.’
‘Dat ben ik met je eens, maar ik denk ook dat het verschil tussen arm en rijk vroeger minder duidelijk en groot was dan tegenwoordig.’
‘Volgens mij zie je het verleden een beetje te mooi. Het verschil tussen arm en rijk is er namelijk altijd geweest en was vroeger misschien nog wel groter dan nu. We hebben in ieder geval minder ontzag gekregen voor de mensen met geld. Er is een tijd geweest dat men de rijken als halve heiligen zag. Als zij zeiden dat iets zwart was, was er niemand die dat durfde te ontkennen en dat kunnen we ons nu gelukkig niet meer voorstellen.’
‘Dat is zo en ik ben het met je eens dat we blij mogen zijn dat er niet meer voor de rijken wordt gekropen. Het mooie aan vroeger was echter wel dat iedereen het leven accepteerde zoals het was. Mijn ouders zijn bijvoorbeeld nooit wezen demonstreren. Men was tevreden met wat men had en tevredenheid is een woord wat tegenwoordig bijna niemand meer kent.’
‘Ernst, je wordt oud en lijkt je zicht op de werkelijkheid een beetje kwijt. De mensen waren vroeger wel tevredener, maar men was ook niet gewend om voor zichzelf op te komen. Mijn ouders hebben me bijvoorbeeld altijd voorgehouden dat ik niet moest zeuren, maar blij moest zijn dat ik werk had. Iets anders zoeken, vonden ze het domste wat je kon doen. Je wist, volgens hen wat je had en nooit wat je kreeg. Heel vroeger was het trouwens nog veel erger. Toen betekende kritiek op je baas ontslag en weinig eten meer, want uitkeringen waren er niet en rechten had je als werknemer ook niet.’
‘Oké, wat het laatste betreft is de wereld gelukkig veel eerlijker geworden.’
‘Ja, toch. Jij zei net trouwens dat er vroeger weinig rottigheid was, maar vergis je niet. Er waren weinig kranten, geen internet en amper tv en telefoon waardoor er veel ellende onder de dekmantel bleef. Plus dat er veel minder mensen waren. Ruzies, vechtpartijen en moorden zijn er echter altijd geweest en of dat in verhouding veel minder was dan nu vraag ik me af. Vergeet ook niet dat men vroeger veel minder last had van de gevolgen van drugs en alcohol. Verdovende middelen zoals we die nu kennen, waren er in die tijd immers amper en drinken was veel minder ingeburgerd als nu.’
Ernst knikt.
‘Je verhaal klopt, maar je zult het met me eens zijn dat het niet goed gaat met ons land.’
‘Natuurlijk hebben we betere tijden gekend, maar door te blijven roepen dat alles waardeloos is en het vroeger veel beter was, wordt het eerder nog beroerder dan beter.’
‘Oké, maar het zou ook raar als iedereen stond te juichen en riep dat het allemaal goed ging.’
‘Dat is het andere uiterste. Door negatief te blijven doen en continu te wijzen naar fouten die anderen maken, komen we echter niets verder met Nederland. Er zijn zeker dingen fout gegaan en voor de meeste dingen zijn ook wel schuldigen aan te wijzen. Als er strafbare feiten zijn gepleegd, moeten die trouwens bestraft worden. Fouten maken doet echter iedereen.’
‘Wat denk jij dat er zou moeten gebeuren?’
‘Ik ben geen econoom en heb niet het verstand om de problemen van dit land op te lossen. Volgens mij kan niemand dat trouwens en zullen we altijd met dingen blijven zitten die niet goed gaan. Als iedereen echter eens bij zichzelf te rade zou gaan of de bijdrage die hij of zij aan dit land levert positief is, hadden we echter al een beste stap in de goede richting gezet.’